MACEDONIA

PAIONIANS

About

Kαλώς ήλθατε στη σελίδα μας!

Είμαι ο Αστεροπαίος απο την Παιονία της Μακεδονίας έλαβα μέρος στον πόλεμο της Τροίας στα χρόνια των Ηρώων, στη μεριά των Τρώων. Ενας πόλεμος μεταξύ αδελφών κράτησε 10 ολόκληρα χρόνια.............. Πολέμησα για την Ελένη την ωραιότερη γυναίκα που είδε άνθρωπος ποτέ στον κόσμο όλο. Οι σπουδαιότεροι πολεμιστές του κόσμου βρέθηκαν εκει για να διεκδίκησουν τούτο το θησαυρό.

Οδυσσέας Ελύτης

Εδω θα βρείτε προσωπικούς προβληματισμούς και ενδιαφέροντα θέματα για την Ελλάδα.

ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΘΕΟΣ : ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ

Ασκληπιός - Θεός θεραπευτής.

θΕΑ της νόησης = ΑΘΗΝΑ

ΑΘΗΝΑ ΘΕΑ ΤΗΣ ΝΟΗΣΗΣ - Προστάτιδα του Ομηρικού Οδυσσέα.

ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ

ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ σήμερα

08 Νοεμβρίου 2018

Ο ρατσισμός της «πορτοκαλιάς»

Ο ρατσισμός της «πορτοκαλιάς» Είναι σε εξέλιξη προσπάθεια εντός των γεωγραφικών ορίων της χώρας από νεοταξικούς τηλεστάρ νεοέλληνες να μειωθεί η πολιτισμική αξία των Ελλήνων.
Αν φυτέψεις μια πορτοκαλιά μέσα σε ένα ελαιώνα αυτό δεν σημαίνει πως η πορτοκαλιά είναι ελιά.
Είναι πάλι μια πορτοκαλιά μέσα σε ένα ελαιώνα…
Ο νεοέλληνας πασχίζει διαρκώς να υπερβεί τους νόμους της «φύσης» αυτό όμως κρύβει συνέπειες ενός πολιτιστικού ολοκαυτώματος τις οποίες ήδη δείχνει να βιώνει.
Οι παραδόσεις ενός λαού, η ιστορική κληρονομιά του, παραδίδονται μόνο από γενιά σε γενιά, αυτό είναι νομοτέλεια, ο αγώνας επιβίωσης ενός λαού τροφοδοτείτε με ξεκούραστες ανάσες μέσα στο χρόνο από την προγονική πολιτιστική και ΜΟΝΟ κληρονομιά του.
Η ελιά σαν καρπό θα δίνει πάντα ελιά…
Η παλιά Ελλάδα του Μιλτιάδη, του Λεωνίδα και του Ησίοδου διατυμπανίζουν οι νεοταξικοί πως έχει περάσει, τα χρόνια έχουν αλλάξει, πρέπει να αλλάξει ο τρόπος προσέγγισης αλλά και η ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ μας απέναντι στους αρχαίους Έλληνες. Πιστεύουν πως η πολιτιστική κληρονομιά Ελληνικών αιώνων μπορεί αδιάφορα να φορτωθεί σε πλάτες ξένων.
Είναι όμως έτσι;
Η πορτοκαλιά στον ελαιώνα αν καρπίσει πορτοκάλι θα γεννήσει….
Ας μην κλείνουμε τα μάτια σε ότι η φύση αληθινά φανερώνει, είναι σημαντικό να δεχόμαστε την ύπαρξη της διαφορετικότητας, είναι σημαντικό και ίσως όχι παράδοξο να υπάρχει στις άκρες του ελαιώνα και η πορτοκαλιά. Το παράδοξο είναι το να μην θέλεις να διατηρήσεις τις μνήμες, την ράτσα, την γέννα σου. Το να μην μπορείς να κατανοήσεις την ύπαρξη της φυσικής και απόλυτης αναγκαίας ανισότητας, η οποία γονιμοποιεί το πολιτιστικό υπόβαθρο κάθε ανθρώπου-φυλής. Το να ξεριζώνεις διαρκώς τις ρίζες σου είναι σφάλμα το οποίο η φύση λόγω δικαιοσύνης δεν θα συγχωρήσει ποτέ. Εάν εξασθενήσεις θα αρρωστήσεις, με φυσικό επακόλουθο τον θάνατο, αυτό προσπαθούν να επιφέρουν εδώ και καιρό οι νέο-ταξίτες-έλληνες στην Ελλάδα.
Ο ελαιώνας είναι η αξιακή παρακαταθήκη μας και οφείλουμε όλοι να τον σεβαστούμε και να τον διατηρήσουμε, πριν είναι πολύ αργά. Λέμε όχι στον ρατσισμό της «πορτοκαλιάς» κατά του ελαιώνα, δεν μπορεί οι λίγοι σήμερα να καθορίζουν τις αξίες των περισσοτέρων.
Ηρόδοτε(...) σε αγαπάμε!


ΑΠΟΛΛΩΝ, ΤΙ ΕΣΤΙ;

Τι είναι ο Απόλλων;
Ο λόγος του μοναδικού θεού, ο οποίος φανερώνεται μέσα στον κόσμο αιωνίως.
Η αλήθεια είναι η Ψυχή του Θεού, το Φώς είναι το Σώμα του.
Οι θεόσοφοι και οι οραματιστές μόνο αυτοί μπορούν να το δουν, οι υπόλοιποι αντικρίζουν πάντα μόνο την σκιά του.
Οι Ήρωες και οι ημίθεοι, κατοικούν μέσα σε αυτό το απολλώνιο Φώς. Αυτό είναι το αληθινό σώμα του Απόλλωνα, ο ήλιος των μυημένων που χωρίς τις ακτίνες του τίποτα σπουδαίο δεν μπορεί να συμβεί πάνω στην γη. Όπως ο μαγνήτης έχει την ιδιότητα να συλλέγει κοντά του τα ρινίσματα σιδήρου, έτσι και εμείς, με τις πράξεις και την στάση ζωής μας, προσελκύουμε την θεία έμπνευση. Ο μυημένος προσελκύει ή απωθεί κατά βούληση τον θάνατο, όσο μεγαλύτερη είναι η αλυσίδα των μυημένων τόσο παρατείνετε η ζωή των ανθρώπων.
Από εμάς εξαρτάται η μετάδοση του λόγου του Απόλλωνα και μόνο τότε η Ελλάδα μας μπορεί να αστράψει στο αθάνατο Φώς…
ΠΥΘΑΓΟΡΑ, σε αγαπάμε!

Η έλλειψη σταθερότητας επιφέρει την πτώση. Η έλλειψη γνώσης τείνει μετά βεβαιότητας στο ίδιο αποτέλεσμα. Ο συνδυασμός των δύο, είναι η απόλυτη καταστροφή.
Όπως ακριβώς το ρωμέικο απολαμβάνει σήμερα τον χρόνο του απέναντι στην θέση για την ιστορία. Το ζητούμενο στις μέρες μας καθορίζεται δυστυχώς από τυχαίες επιλογές και όχι από επιδίωξη η οποία εγκυμονεί μεγάλο χρονικό διάστημα φρόνιμων και δημιουργικών σκέψεων και ενεργειών. Το ποθούμενο ευνοϊκό αποτέλεσμα γενάτε ενιά στις δέκα από την νόηση και μια από την τύχη. Το ρωμείκο αυτή την μια εμπιστεύεται σχεδόν πάντα, προϊόν των συνθηκών των οποίων διαβιώνει. Το θετικό αποτέλεσμα έρχεται μέσα από βήματα σταθερότητας και τέτοια είναι μόνο εκείνα στα οποία εντρυφά μέσα τους η πνοή του ελληνισμού.
Ο προγραμματιστής Έλλην έχει αποδιωχθεί από τον κάκιστο σημερινό χειριστή του λογισμικού της ιστορίας, νεοέλληνα. Το λογισμικό της γνώσης έχει πάψει αιώνες πια, πλην ελαχίστων στιγμών να ενημερώνεται, με αποτέλεσμα να μην μπορεί σήμερα να μεταφορτωθεί.
Καθένας γνωρίζει τόσα και μόνο τόσα σε σχέση μόνο με τον χρόνο τον οποίο ζει, τίποτε περισσότερο. Το βεληνεκές της γνώσης είναι οριακά στο κατ ελάχιστο και η απόσταση βολής περιορίζεται αυστηρώς και μόνο γύρω από τον εαυτό του. Αυτή είναι η πραγματική εικόνα. Όσο μικρότερη γίνεται η απόσταση βολής τόσο επικίνδυνα πια μετατρέπεται από οριζόντια σε κατακόρυφη με ολέθριες συνέπειες αυτοχειρίας. Όπως σήμερα. Μέσα από τις βολές αυτές αναδεικνύεται ολοφάνερα ο ΕΑΥΤΟΣ μας και μόνο αυτός, θύτης και θύμα δικών μας επιλογών.

ΚΛΕΙΩ η πηγή της γνώσης.

ΚΛΕΙΩ η πηγή της γνώσης.
Το όνομα Κλειώ προσδιορίζει την Ελληνίδα Μούσα, η οποία γεννήθηκε από τον Δία και την Μνημοσύνη. Το όνομα της σχετίζεται με το κλέος - την δόξα και το ρήμα κλείω, το οποίο σημαίνει ονομάζω-αφηγούμαι. Αναπαριστάτε με το να κρατά στο ένα χέρι της, το αριστερό μια σάλπιγγα, ενώ στο δεξί κρατά ένα βιβλίο. Η σημασιολογία είναι εμφανής, τόσο όσο και το γενεαλογικό της στήριγμα. Η διατήρηση της ιστορικής αλήθειας μέσω των γραπτών κειμένων (βιβλία) παρέμεινε στα καθήκοντα της εγγυώμενη την πιστότητα της ιστορίας.
Η Μούσα Κλειώ παραμένει η ιστορική συνείδηση της ανθρωπότητας, έχει πάντα το βλέμμα της στραμμένο ψηλά, εκεί απ όπου προέρχονται οι αιώνιες, αδιαπραγμάτευτες αλήθειες, έτοιμη να σαλπίσει όταν οι καιροί το απαιτούν.
Η Μούσα Κλειώ λειτουργεί τόσο σαν δάσκαλος όσο και σαν επιτηρητής ιστορικής πορείας. Τα κληρονομικά της γονίδια προσδιορίζουν το Δίκαιο της Μνήμης, κάτι το οποίο οφείλουμε να τηρούμε όλοι μας. Οι Έλληνες λάτρεψαν την Κλειώ, κράτησαν σφιχτά το χέρι της και μαζί της πορεύθηκαν προς την αθανασία. Η ιστορική μνήμη περικλείει μέσα της συνειδητά και αναπάντεχα για εμάς το Θείο, κρύβει μέσα της την γνώση προς το ΟΛΟΝ. Ο άνθρωπος οφείλει να μελετά το βιβλίο, να το συμπληρώνει, ποτέ όμως να μη προσπαθήσει να το μουτζουρώσει. Πίσω από κάθε μνήμη κρύβεται το Θείο, ανάμεσα σε κάθε σελίδα του βιβλίου αναδεικνύεται το Κλέος το οποίο διαμέσου της σάλπιγγας προσδίδει στον αναγνώστη τόνο εύηχο και μοναδική ευκαιρία διδαχής.
Η Κλειώ παραμένει στενά συνδεδεμένη με την επιβίωση του ελληνισμού δίδοντας πάντα ιστορική ευκαιρία εξύψωσης. Η μελέτη του βιβλίου της καθιστά τον Έλληνα κοινωνό, αλλά και ταυτόχρονα του προσδίδει ρόλο συγγραφικό. Το βιβλίο παραμένει ανοιχτό, προηγείται όμως η ανάγνωση, η κατανόηση και μετέπειτα η γραφή των επόμενων σελίδων.
Η Κλειώ παραμένει η Μούσα της ιστορίας, το ανεξίτηλο μελάνι των Γονέων της, επιτηρητής και συνήγορος της αλήθειας. Οι σελίδες του βιβλίου της είναι γραμμένες από ανθρώπους οι οποίοι είχαν στραμμένο το βλέμμα τους ψηλά, τα βήματα των Θεών στην Γή οι Έλληνες τα έκαναν. Αυτός είναι ο ρόλος του ελληνισμού σήμερα, να βαδίσει με το βλέμμα στραμμένο άνωθεν έχοντας όμως μελετήσει πρωτίστως το βιβλίο της.
Η μνήμη κατοικεί στην ψυχή και είναι εκείνη η οποία οδηγεί πάντα στην αναζήτηση της αλήθειας.

ΑΘΗΝΑ, ΝΟΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Η αλήθεια δεν υπόκειται στην φθορά του χρόνου.
H λέξη αλήθεια προέρχεται από το στερητικό (α) και τη λέξη λήθη. Η λήθη στρογγυλοκάθεται στο μαξιλάρι του (α) και τα δύο ενωμένα με τη σειρά τους στηρίζουν το Αγαθό. Το αληθές παραμένει άρρηκτα συνυφασμένο με το αγαθό και για τους Eλληνες προσωποποιήθηκε έναντι μιας θεότητας, της παρθένου Αθηνάς. Η κατάσταση ανυπαρξίας στην οποία ευρίσκεται ο άνθρωπος όταν επιθυμήσει να αγγίξει το ολόλαμπρο πέπλο της Θεάς τότε άμεσα περνά σε κατάσταση ύπαρξης. Ο διαλογισμός στον άνθρωπο κρατά τον ρόλο του εμπρηστή, είναι ο τεχνίτης θεός Ήφαιστος ο οποίος δρα καταλυτικά πυρακτώνοντας με την φωτιά της γνώσης τον νου και με την εξέλιξη αυτή οδηγεί στην γένεση της Θεάς, εκ του πατρός της, Διός.
Η πυρακτωμένη γνώση παραμένει το αποτέλεσμα μιας εσωτερικής προετοιμασίας, κάτι που καθένας μπορεί να προκαλέσει και να βιώσει στην ζωή του. Η Αθηνά ξεπηδά μέσα από την κεφαλή του πατρός της την οποία διάγει ο Ήφαιστος, ο μύθος παραμένει αληθής και αιώνιος αγγίζοντας τον άφθαρτο στοχασμό του Κρόνου.
Η κατάκτηση της αλήθειας είναι το ζητούμενο της ύπαρξης μας, η Αθηνά ξεπηδά ολόλαμπρη από τον Θεϊκό Νου είναι ώριμη και πάνοπλη, έτσι και η γνώση εφόσον συλληφθεί από τον άνθρωπο τον καθιστά ολοκληρωμένο και άτρωτο, κοινωνό της γνώσης των θεών. Το πέπλο της Αθηνάς απεικονίζει την Γιγαντομαχία, τον πόλεμο, του παλιού ενάντια στο καινούργιο, του κακού ενάντια στο καλό, τη μάχη του φωτός απέναντι στο σκότος. Αυτή την μάχη επιζητούμε σήμερα εμείς. Ενάντια στον παλιό μας εαυτό, στις παλιές μας συνήθειες. Θέλουμε να κάνουμε μια αρχή, έχουμε την ανάγκη να ζήσουμε, να ζήσουμε αληθινά. Το μονοπάτι της αλήθειας ανήκει στην Αθηνά εκεί όπου εκείνη περιδιαβαίνει. Οι γίγαντες, οι παλιοί φύλακες καιροφυλακτούν, ο δρόμος είναι στρωμένος με τη λήθη. Ας το καταλάβουμε ας νοήσουμε και ας κρατήσουμε ψηλά στα χέρια μας το πέπλο της αγαπημένης κόρης.
Αθηνά σε αγαπάμε...

ΑΓΡΑΣ, ΤΕΛΟΣ;

ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΑΓΑΠΗΝΟΣ.
Yπάρχει μια μυστική «είσοδος» εσωτερικά του ανθρώπου, η οποία επιτρέπει να εισχωρούν προς την ψυχη πλήθος συναισθημάτων, τα οποία μπορεί να προκληθούν από έναν και μόνο άνθρωπο.
Ο ΤΕΛΟΣ ΑΓΡΑΣ ο εύελπις του Μακεδονικού αγώνα είναι ένας από αυτούς. Το πάθος, η ορμή, ο πυρετός της νεότητας του, τον οδήγησαν στον βάλτο των Γιαννιτσών. Ανάμεσα στις κακουχίες, στις αρρώστιες, στις λάσπες της ιστορικής εξαθλίωσης έμεινε όρθιος.
«Τι είναι ο άνθρωπος μπροστά σε ένα τέτοιο μεγάλο όνειρο» έλεγε, το όνειρο της ελευθερίας της Μακεδονίας από τους παρανοϊκούς. «Μια φορά πεθαίνει κανείς» αυτό πίστεψε και ρίχτηκε όπως ο ερωτευμένος στην αγκαλιά της αγαπημένης του. Ο μεγάλος έρωτας ισοπέδωσε τον φόβο του θανάτου. Μέσα από αντίστοιχους μεγάλους έρωτες προκύπτει η αθανασία. Το όνειρο ζει την στιγμή που ο άνθρωπος με πάθος το ζητά.
Ο Σαράντος Αγαπηνός όπως ήταν τον πραγματικό του όνομα εθελοντής στον ελληνικό στρατό και μόλις 21 χρονών προτίμησε τις λάσπες των Γιαννιτσών παρά τα λασπόνερα των βολεμένων των Αθηνών. Ο Τέλος εμπιστεύθηκε τον άνθρωπο και ό άνθρωπος τον πρόδωσε. Ο μαρτυρικός του θάνατος, η διαπόμπευση, η σκύλευση του σώματος του από τους κομιτατζήδες, έγινε με την ιδέα της προσβολής και της αποδόμησης της ηρωικής του ταυτότητας και της προβολής μιας ασήμαντης και ξέπνοης σάρκας.
Ο βάλτος των Γιαννιτσών σήμερα έχει αποξηραθεί παρ’ αυτά οι αρρώστιες και η ελονοσία από τα λασπόνερα των απάτριδων και ανάξιων ηγεσιών προσβάλουν και σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου. Η «λίμνη των Γιαννιτσών» σήμερα είναι ακόμη πιο επικίνδυνη, μετατράπηκε σε «εύφορη» πεδιάδα, ικανή να σε κρατήσει μακριά από κάθε όνειρο. Ενώ τότε ρίζωσαν ανάμεσα στις λάσπες τα πιο καθαρά όνειρα τα οποία μετέπειτα κουβάλησαν στις πλάτες τους αμούστακα παιδιά, σήμερα δεν υπάρχει καν ίχνος εθνικού ονείρου. Το όνειρο το γεννά η επιθυμία της μέρας, η μέρα δίνει υπόσταση χρονική και μερίδιο παντοτινής ύπαρξης.
Ο Τέλος για δεύτερη φορά στις μέρες μας βρίσκεται και πάλι προδομένος, ακόμη μια φορά, αλλά ετούτη όχι από τους κομιτατζήδες, αλλά από τους σημερινούς ανθρώπους της πεδιάδας. Η διαπόμπευση είναι ακόμη πιο οδυνηρή, πιο πρωτότυπα εμπνευσμένη και προοδευτική, εξευτελιστική, που ούτε οι ίδιοι οι κομιτατζήδες θα είχαν σκεφτεί, διότι είναι πια από τους εκμεταλλευτές της λίμνης. Ο Άγρας προδίδεται για δεύτερη φορά, από τους «δικούς του» ανθρώπους. Όμως, τους μεγάλους αγώνες, τους καθιστούν μεγάλους οι σπουδαίοι άνθρωποι, οι σημαντικοί, οι παθιασμένοι, οι ερωτευμένοι, οι αγνοί σαν Εκείνον.
Η σημερινή προδοσία γίνεται άλλη μια φορά από φθηνούς, καιροσκόπους, κοντόφθαλμους συμφεροντολόγους, εθνομηδενιστές. Ο Άγρας όμως ανήκει στο βασίλειο των Ελλήνων Ηρώων, εκεί τον κατέταξε τη ερωμένη του η Ελλάδα και εκεί κανείς μα κανείς δεν πρόκειται να τον αγγίξει.
Σαράντο (στο χρωστάω) σε αγαπάω!

ΕΓΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΨΗΧΗΣ

ΕΓΚΟΙΜΗΣΗ, η έμπνευση της ψυχής.
Είναι η μέθοδος που οι Έλληνες εφάρμοσαν για θεραπευτικούς λόγους τόσο της ψυχής όσο και του σώματος. Η διαδικασία του ύπνου εν μέσω της παραμονής εκ των αδύτων ενός ναού ήταν το ζητούμενο για τον ικέτη με όφελος την ίαση. Ο χώρος όπου
υφίστατο ο ναός, η απλωσιά της φύσης, η ενεργειακή αναζωογονητική ανάσα της μητέρας γης, ήταν αρκετά για το πέρασμα του ικέτη προς την γνώση. Η ψυχή βυθίζεται στην αγκαλιά της μητέρας γης, εκεί εναπόθετε το σώμα του ο ικέτης, με μοναδικό προαπαιτούμενο αυτής της διαδικασίας, την ψυχική προετοιμασία και κάθαρση με την καθοδήγηση του
μύστη-ιερέα του ναού. Το ζητούμενο σημάδι, το άκουσμα της φωνής, το ευνοϊκό μελλούμενο, το επιθυμητό άγγιγμα, η φροντίδα της μάνας θα έρθουν μέσω ενός συμβολικού ονείρου. Η κάθοδος στο ασυνείδητο είναι ο δρόμος προς την αναγέννηση του πνεύματος και η λύση του προβλήματος. Η προετοιμασία του ικέτη της γνώσης, ο οποίος επιζητά λύση στο «πρόβλημα» του, περνά ολοκληρωτικά και μόνο μέσα από την
αναγέννηση και ο πυρήνας της είναι το σημείο της ίδιας του της γέννεσης. Το απαραίτητο «φιλί» το οποίο θερμά ζητά είναι κρυμμένο κατάσαρκα στην μητέρα γη. Τα πύρινα φωτεινά της χείλη στοργικά εναποθέτουν ένα φιλί, ένα «κρυφό» φιλί σε κάθε της παιδί. Η αναζωογονητική ενέργεια παρέχεται μοναδικά μέσω του πνεύματος, το οποίο με την σειρά του τροφοδοτεί σωτήρια τόσο την σωματική όσο και ψυχική κάθαρση. Οι Έλληνες γνώριζαν τους μοναδικούς διαύλους επικοινωνίας με το θείο, κάτι που εμείς σήμερα αγνοούμε. Η αρχέγονη συμπαντική γνώση των Θεών μας εγγυάται την σωτήρια κάθαρση, η κάθοδος προς αυτήν είναι ταυτόχρονα η δική μας ανάβαση.
Η έμπνευση της ψυχής (εγκοίμηση) προϋπέθετε την πρόσβαση σε απαραίτητη και ιδιαίτερη γνώση η οποία σήμερα είναι απούσα. Τα άδυτα των ναών άφαντα. Ας σκεφτούμε ενθαρρυντικά όμως και ας αναλογιστούμε πως όλα τα παραπάνω λόγω κοινής μήτρας ενυπάρχουν μέσα μας, τόσο οι αρχαίοι ναοί, όσο και οι Έλληνες θεοί…
Οι μόνοι που απουσιάζουν σήμερα είναι οι ικέτες, ας κάνουμε τουλάχιστον κάτι και εμείς...

ΦΘΟΡΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ

Λίγο να προσέξεις ή ακόμη και απρόσεκτος να είσαι, θα διαπιστώσεις πως ο νέο ελληνισμός φθίνει διαρκώς.
Η αποδόμηση των σύγχρονων από κάθε στοιχείο της αρχαιότητος έχει ήδη συντελεστεί εδώ και χρόνια αμέτρητα. Η εθνική υπερηφάνεια αντικαταστάθηκε από την εθνική σχιζοφρένεια και τον πνευματικό ευνουχισμό και ολοκληρώνεται στους καιρούς μας από την απογοήτευση και την διαπόμπευση των ηγετών του φωτός. Οι κληρονόμοι του Ελληνισμού λεηλάτησαν το εθνικό ταμείο και κατάφεραν μοναδικά σήμερα να ξεπουλούν κομμάτι κομμάτι την εθνική κληρονομιά της πατρίδας, αποκομίζοντας μικροκέρδη τα οποία απλόχερα προσφέρουν σε αφελείς συγγενείς, τρόφιμους της ζητιανιάς της οικουμένης. Πρώτα πρώτα στην πατρίδα μας ήρθαν από μακριά φθονεροί ερημίτες, κρυμμένοι στις σκόνες της ερήμου, σήκωσαν ανεμοστρόβιλο μίσους και σάρωσαν στο πέρασμα τους καθετί ελληνικό, έσβησαν την δάδα του Προμηθέως φυλακίζοντας τον τιτάνα δωρητή. Μετά σκοτάδι παντού, οι μέρες μίκραιναν, ο ήλιος ξέμεινε λυπημένος να χαϊδεύει μια χώρα με ασεβείς κατοίκους, το καλοκαίρι μίκρυνε, ο χειμώνας στέρησε το φως από τους πολλούς και ο φόβος έγινε κυρίαρχο συναίσθημα του λαού. Η εξορία της γνώσης ταυτίστηκε με την εξορία των προγόνων. Ο μέγιστος της γνώσης Αριστοτέλης άναψε πολλές φωτιές σε χρόνους σκοτεινούς, όχι όμως σαν εκείνες που άναψε στο παιδικό μυαλό του Αλέξανδρου, αλλά φωτιές δίωξης των ιδεών του. Ο μέγιστος Αθηναίος Σωκράτης ήπιε το κώνειο από τους συμπολίτες του παρ’ αυτά όμως το δαιμόνιο του παρέμεινε ζωντανό στον θείο Πλάτωνα για να
“δολοφονηθεί” μετέπειτα και ύπουλα από εκείνους που κήρυτταν το “αγάπα τον πλησίον σου”.
Η Αντιγόνη του Σοφοκλή παρέμεινε σταθερά προσηλωμένη στις επιθυμίες των Θεών, ο ανθρώπινος νόμος δεν μπορεί να υπερβεί τον Θείο. Οι ηθικές αρχές και αξίες των ανθρώπων είναι οι πράξεις των Θεών και αυτές καθοδηγούσαν τους Έλληνες. Ο “πατέρας” της Αντιγόνης έπαψε πια να φροντίζει τα παιδιά του. Η διδαχή του καταστράφηκε, ο κόπος του πατέρα χάθηκε, η πνευματική του παρακαταθήκη τροφοδότησε και αυτή μέρος της πυράς του σκότους. Η θρησκευτική υποτέλεια βεβήλωσε την λυγερόκορμη και ομορφοπλέξουδη Αντιγόνη της Ελλάδος. Ο Μέγας Σωτήρ και θεραπευτής Ιπποκράτης είδε και αυτός τον δρόμο της εξορίας η επιστημονική του μελέτη η προσφορά του απέναντι σε κάθε άνθρωπο, αντικαταστάθηκε μετέπειτα από την προσευχή και το γόνυ.
Σήμερα κανένας σε αυτή την χώρα δεν τιμά τον Ιπποκράτη, ούτε ένα λεπτό της μέρας, δεν υπάρχει ένα σημείο αναφοράς για εμάς για την παγκόσμια προσφορά του και όλους τους υπολοίπους. Καμιά ημέρα δεν είναι επίσημα ΑΦΙΕΡΩΜΈΝΗ σε κανένα σπουδαίο ¨Έλληνα της αρχαιότητος. ΚΑΜΙΆ!
Ύβρις διαρκείας διαπραττόμενη από τους κληρονόμους έναντι ολάκερης της ανθρωπότητας.
Ο σπουδαίος Έλληνας της αρχαιότητος στις μέρες μας ταυτίστηκε με ανθρώπους μέρος ενός συστήματος και μιας πολιτικής διεθνούς αλητείας και εξαθλίωσης. Η αποψίλωση των αξιών από τους ερημίτες έθρεψε εν μέσω της άγονης ερήμου ανθρώπους με αξίες ισοπεδωτικές. Αρνητές της προόδου και του ξεχωριστού. Η ισοπέδωση αναδεικνύει στις μέρες μας άτομα απροσδόκητα κενά, χωρίς πρότυπα και γνώση. Οι μέρες πια ταυτίζονται με ασήμαντα πρότυπα, περιθωριακά, τα οποία προσδίδουν με μαθηματική ακρίβεια ένα ασήμαντο αύριο τόσο δικό μας όσο και της πατρίδας μας. Ο σπουδαίος άνθρωπος στις μέρες μας είναι πολύ χαμηλά ταγμένος στο αξιακό σύστημα των αρχαίων και κινείται με ακρίβεια πλησίον του μηδενός.
Η σπουδή στην γνώση μεταφράζεται τώρα σε αποχή από την γνώση. Ο πόλεμος έναντι των προ Ελλήνων συνεχίζεται, οι «ηγέτες» του νέο ελληνισμού σήμερα προχωρούν στον δρόμο της απομόνωσης, της ισοπέδωσης και της οριζόντιας εκπαίδευσης. Ότι ωφέλιμο και χρήσιμο προεξέχει στο χωράφι της γνώσης ξεριζώνεται και διώκεται. Σαν κανείς να μην θέλει πια να συναντηθούμε. Εκείνοι και εμείς. Γιατί όμως; Έχουμε αναρωτηθεί; Ότι απομένει πια είναι στην δική μας διάθεση και θέληση…
Τότε και τώρα οι ίδιοι θεριστές... Το μόνο διαφορετικό είσαι εσύ!

29 Ιουλίου 2017

Αγαπήστε τους Έλληνες.

H μεγαλύτερη ύβρις απέναντι στον αρχαιοελληνικό πολιτισμό διαπράττεται από τους Έλληνες. Αν προσεκτικά ερευνήσουμε θα δούμε πώς πάρα πολλοί αγνοούν σημαντικά στοιχεία για τους προγόνους τους. Πάνω από 90% των νεοελλήνων δεν έχει ακούσει ποτέ για διαπρεπείς ανθρώπινες παρουσίες της ελληνικής ιστορίας. Άτομα τα οποία διέπρεψαν στον ελληνισμό στην ήχο του ονόματος τους σήμερα το αποτέλεσμα είναι το ανασήκωμα των ώμων.
Δεν τους ξέρει κανείς!
Όσοι πάλι είναι σχετικά γνωστοί είναι επειδή χύθηκαν προς αυτούς σωροί μελάνης όχι για να υμνηθούν, αλλά απεναντίας να συκοφαντηθούν. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Ποιο στοιχείο είναι αυτό όμως το οποίο προκαλεί τόσο πολύ στους αρχαίους έλληνες; για ποιο λόγο δέχονται διαρκώς την ύβρη;
Η παρατηρητικότητα και η μελέτη, είναι πανανθρώπινες αξίες, οι έλληνες αξιοποίησαν στο έπακρο ετούτη την γνώση, προς όφελος της ανθρωπότητας. Η παρατήρηση της φύσης και η έρευνα γονιμοποίησαν την σκέψη δίνοντας την επιστήμη,την φιλοσοφία,την ανεκτικότητα τον ανθρωπισμό. Όλα ακολούθησαν ως όφειλαν μια λογική σειρά, τίποτε δεν τέθηκε σαν δεδομένο, το αξιακό τους σύστημα αποκτήθηκε με κόπο και γνώση.
Η γονιμοποίηση της σκέψης προέρχεται από ελληνικό γονίδιο. Οι δυνάστες της ανθρωπότητας εδώ και αιώνες αντιπαθούν τους Έλληνες, αγωνίζονται να τους εξαφανίσουν, προσπαθούν να παραπλανήσουν.
Κύριος εχθρός του ελληνισμού παραμένει η θρησκεία, επιβάλλεται με το καπέλο της θεόπνευστης γνώσης, είτε πετώντας κατ εντολή «θεού» δέκα πέτρες στον ελληνισμό, είτε σπέρνοντας τον φόβο του θανάτου.
Οι περισσότεροι πιστεύουν πως ο κόσμος μας είναι καλύτερος, πως απολαμβάνουμε περισσότερα, γνωρίζουμε περισσότερα.
Είναι όμως έτσι;
Tι παρήγαγε ο συνολικός θρησκευτικός εβραϊκός πολιτισμός μέχρι και σήμερα;
Πόλεμο, Φόβο,Στέρηση. Λιγότερη έως και καθόλου γνώση...
Λοιδορήθηκε η ελληνική σκέψη, μορφές παγκόσμιας γνώσης και λάμψης όπως ο Επίκουρος, στις μέρες μας βάναυσα κακοποιούνται.
Η εβραϊκή εκκλησία, με ελληνική πια φωνή προκαλεί και καταριέται τον μέγιστο Έλληνα φιλόσοφο, αγνοώντας την επικούρεια φιλοσοφία περί ισορροπητικής ηδονής (ψυχής και σώματος) – η λέξη ηδονή κοσμούσε τον αρχαίο ελληνικό κόσμο - και περί ατομικής φιλοσοφίας. Συνεπικουρημένη βεβαίως από τους νεοέλληνες, οι οποίοι εξακολουθούν να κρατούν σκυμμένο το άδειο τους κεφάλι και την ψυχή τους γεμάτη φόβο…
Ο εβραϊκός τρόπος σκέψης μισεί τον άνθρωπο, τώρα και πάντα, η εβραϊκή θρησκεία είναι ο μεγαλύτερος ανά τους αιώνες συκοφάντης και εχθρός, των λέξεων και των εννοιών,της ζωής, της ευτυχίας, του ελληνισμού.
Αναζητήστε, μελετήστε, γνωρίστε, αγαπήστε τους Έλληνες.

Η ΣΤΙΓΜΗ που περνά και ΧΑΝΕΤΑΙ.

Η ΣΤΙΓΜΗ που περνά και ΧΑΝΕΤΑΙ.
Οι στιγμές είναι αυτές οι οποίες δίνουν χρώμα στην καθημερινότητα μας, τοποθετώντας ένα φράγμα λησμονιάς προς την αιωνιότητα.
Η γέννηση των στιγμών αυτών είναι δική μας απόφαση, η μήτρα που τις κυοφορεί είναι η δική μας γνώση, μαία και τροφός των στιγμών είναι οι Ήρωες και οι Θεοί μας.
Αν θέλουμε να φωτίσουμε κάποιες στιγμές της ζωής μας, χρίζοντας τες ορατές πρέπει να αποκτήσουμε γόνιμη Γνώση.
Γνώση που σε κάνει πρώτα να στηρίζεσαι σταθερά στα πόδια σου, και έπειτα να περπατάς. Να μην αρκείσαι σε ευχολόγια, και σε συμπτωματική ευνοϊκή διάθεση της τύχης, ούτε σε βοήθεια ενός ανύπαρκτου θεού εκτός του σύμπαντος μας.
Οι σημερινές στιγμές δείχνουν ανίκητες, ο χρόνος φθείρει τους ανθρώπους, η γνώση είναι κρυμμένη, οι Ήρωες ξεθώριασαν και οι παλιοί Θεοί γκρεμίστηκαν.
Ο κύκλος της ζωής μας περιβάλλεται από μια Ομηρική ομίχλη, τόση όση η Θεά της γνώσης το επιτρέπει, μια ομίχλη που η ίδια η Αθηνά γεμίζει στο διάβα μας, ίσως για να μας κρύψει ίσως για να μας αφανίσει. Αν τα καταφέρουμε να βγούμε θα είμαστε οι νικητές, αν όχι θα περάσουμε στο χωνευτήρι της αιωνιότητας.
Εμείς σήμερα, τώρα, αποφασίζουμε το πώς θα ζήσουμε.

Κλεάνθη από την Τρωάδα, σε αγαπάμε!

-ΔΙΑ «Πρώτε των θεών, πολυώνυμε, παντοτινή εξουσία, αρχή της πλάσης, που όλα εσύ τα κυβερνάς με νόμο,ω Δία,σε χαιρετώ …»
Ο Κλεάνθης υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους φιλοσόφους της Στωικής σχολής, συνέθεσε έναν από τους ομορφότερους ύμνους που έχει ποτέ γραφεί προς τον ύψιστο της πλάσης τον ΔΙΑ.
-ΔΙΑ«... ο κόσμος όλος, ως γυρνά γύρω απ᾽ τη γη, ακολουθάει τους ορισμούς σου, πρόθυμα στην εξουσία σου σκύβει…»
Ο ύμνος στον ΔΙΑ είναι το μοναδικό από τα πενήντα έργα του το οποίο έχει διασωθεί και το ανέδειξε ο δικός μας φίλοςΟ, Στοβαίος, από την Παιονία.
-ΔΙΑ«… κρατάς κι ένα βοηθό στ᾽ ανίκητά σου χέρια, το κοφτερό, πάντ᾽ άγρυπνο, φλογάτο αστροπελέκι, με αυτό καθοδηγείς το νου, που τρέχει μέσα σε όλα, που σμίγει φως και με μικρά και με μεγάλα φώτα…»
Ο Κλεάνθης υπήρξε αθλητής με συμμετρική σωματική διάπλαση ισάξια του Θεϊκού Ηρακλέους συνδυάζοντας ισορροπητικά την ρώμη του νου και του σώματος.
-ΔΙΑ «…όλα εσύ, καλά ή κακά, τα ᾽σμιξες έτσι σε ένα, ώστε ένα αιώνιο νόημα να υπάρχει για όλα…»
Αθλητής της πυγμαχίας, σπούδασε φιλοσοφία στην σχολή του Ζήνωνος για δεκατέσσερα χρόνια, εργαζόμενος σκληρά στα χρόνια των σπουδών του σαν εργάτης άντλησης νερού κερδίζοντας τα προς το ζην. Μετέπειτα διετέλεσε διευθυντής της φιλοσοφικής σχολής των σπουδών του και φύλακας των ιδεών του Ζήνωνος.
-ΔΙΑ «… των νεφών, των κεραυνών, δωρητή των πάντων, φύλαε τον κόσμο απ᾽ τη φριχτήν ανεγνωμιά , πατέρα, σκόρπα την πέρ᾽ απ᾽ τις ψυχές, και κάμε νά ᾽ βρουν όλοι το νου, που δίκια εσύ μ᾽ αυτόν τα πάντα τιμονεύεις…»
Επέλεξε το θάνατο του σε μεγάλη ηλικία μην λαμβάνοντας τροφή με δική του θέληση.
Κλεάνθη από την Τρωάδα, σε αγαπάμε!

O Μέγιστος των Ελλήνων.

O Μέγιστος των Ελλήνων.
Το χρονικό όριο κατά το οποίο άνθρωπος βιώνει την εμπειρία του στην γη είναι ένας κύκλος ανθρώπινης παρουσίας (ζωή). Αν αυτή η οντολογική βιωματική εμπειρία αποκτά και οντότητα πνευματική τότε ο συνδυασμός αυτών των δύο γενούν το εν, την πληρότητα και κοσμούν άπαξ δια παντός την αιωνιότητα. Σαν σήμερα οριοθετείτε η μέρα πληρότητας του Αλεξάνδρου του Μακεδόνος σαν σήμερα ολοκλήρωσε τον κοσμικό του κύκλο, κατορθώνοντας την ένωση του με το αγαθό. Ο Αλέξανδρος ο ΘΕΙΟΣ της αιωνιότητας ή ο ΜΕΓΑΣ της κοσμικότητας, κατόρθωσε μέσω του βίου του να φέρει και πάλι τους Θεούς στον κόσμο των θνητών. Η κοσμικότητα του Αλεξάνδρου προσέδωσε στην οικουμένη την ελπίδα και τη λύτρωση, απέναντι στο σκοτάδι και την αμάθεια. Ο λόγος των Θεών μετουσιώθηκε στις πράξεις του Αλεξάνδρου, κατορθώνοντας να φτάσει στα πέρατα της οικουμένης, πολεμώντας τα σκοτάδια της αμάθειας και της πλάνης. Η γνώση εφόσον μοιραστεί καθίσταται αιώνια και αυτό οι Έλληνες το γνώριζαν, ο Αλέξανδρος του φωτός μοίρασε απλόχερα ότι παρέλαβε από τον Θείο Δάσκαλο του (Αριστοτέλη) και τους γονείς του (φίλιππο, Ολυμπιάδα) έδωσε γνώση και παρέλαβε αιωνιότητα. Αυτό είναι το μήνυμα της ημέρας, η γνώση, είναι το μόνο άυλο στοιχείο το οποίο μπορεί να διατηρηθεί σε ένα κόσμο φθαρτό και πεπερασμένο.
Η γνώση συνώνυμο των Θεών μας, συμβολίζει την αιωνιότητα και αυτό θα αποζητά πάντα η φθαρτή ύλη, την κορύφωση την ένωση, την πληρότητα. Ο δυισμός γεννά το θάνατο απεναντίας η μονάς γεννά την αθανασία, η αθανασία προέρχεται οριστικώς και μόνο από το Θεϊκή μονάδα, η οποία είναι η γνώση.
Αλέξανδρε των Ελλήνων σε αγαπάω!

01 Φεβρουαρίου 2016

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΑΝΑΤΟΣ, ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΑΛΛΑΓΗ ΚΟΣΜΩΝ!



Τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τα ζώα;
Εάν εξαφανίζονταν όλα τα ζώα, ο άνθρωπος θα πέθαινε από μεγάλη πνευματική ερημιά. Ό,τι συμβεί στα ζώα θα συμβεί σύντομα και στον άνθρωπο. Ξέρουμε τουλάχιστον αυτό: η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο.
Ο άνθρωπος ανήκει στην γη. Κι ακόμα ξέρουμε πως εμείς δεν δημιουργήσαμε τον ιστό της ζωής, αλλά αποτελούμε μόνο μια απλή κλωστή του. Εάν προκαλέσουμε κάποια καταστροφή στον ιστό, οι συνέπειες θα έρθουν και σε εμάς τους ίδιους...
Πρέπει να το πάρουμε απόφαση: η νύχτα και η ημέρα δεν μπορούν να υπάρξουν μαζί, την ίδια στιγμή...
Αυτό είναι το τέλος της ζωής και η αρχή του θανάτου"

“Το πεντακάθαρο νερό που κυλά στα ρυάκια και τα ποτάμια, μεταφέρει στο διάβα του και το αίμα των προγόνων μας. Το μουρμουρητό του είναι η φωνή τους. Κάθε φευγαλέα αντανάκλαση του φωτός επάνω στο διάφανο νερό των λιμνών εξιστορεί γεγονότα και παραδόσεις από την ζωή του λαού μας. ….
(Αποσπάσματα από την απάντηση του Σηάτλ, αρχηγού των Ινδιάνων Ντουάμις, στον πρόεδρο των ΗΠΑ. το 1854)

ΓΙΑΤΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΟΣΟ Η ΑΓΑΠΗ…


Την άνοιξη του 401 ο επίσκοπος Γάζας Πορφύριος των Γαλιλαίων, μέσα σε 10 ημέρες, με την βοήθεια του ρωμαϊκού στρατού και λίγων ντόπιων χριστιανών κατεδάφισε 8 ελληνικούς ναούς, αγάλματα και κατέσχεσε όλους τους θησαυρούς των ναών.
Ο ευσεβής επίσκοπος διέταξε να συντρίψουν όλα τα αγάλματα των ελλήνων σε όλη την πόλη, επιπλέον διοργάνωνε τρομοκρατικές αστυνομικές εφόδους σε σπίτια ιδιωτών για αναζήτηση «βιβλίων μαγείας» των ελλήνων φιλοσόφων, τα οποία έριχνε μετά «ιερής» αγάπης στη φωτιά. Πίστευε πως οι φιλοσοφίες των ελλήνων «βυθίζονται σε ανόητες λογικές και οι αξία τους συγκρίνεται μόνο με την παράφρονα φλυαρία μεθυσμένων γριών».
Στα κηρύγματα του ο Πορφύριος δίδασκε την αγάπη και την πραότητα, γιατί ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΟΣΟ Η ΑΓΑΠΗ…
Το θεολογικό και εκκλησιαστικό λεξικό εξυμνεί ακόμη στις μέρες μας τον φλογερό ζήλο του Πορφύριου στην εξάπλωση του χριστιανισμού, τον ανακήρυξε άγιο μέσα από διωγμούς ελλήνων για να του προσθέσει στο τέλος μέσω δολοφονιών το φωτοστέφανο της αγιοσύνης γιατί,
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΣΟ Η ΑΓΑΠΗ.

ΚΑΘΕ ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΑΥΤΗ "ΒΛΕΠΕΙ".



Η συστηματική καταστροφή των ιδεών από ένα θρησκευτικό δόγμα μιας αυτόκλητης και απόλυτης αλήθειας αλυσόδεσε τον άνθρωπο φοβίζοντας τον με την προοπτική του Θανάτου . Ο Νους είναι αρχή των πάντων σε κάθε έλλογο όν, χωρίς αυτόν ο άνθρωπος παραμένει δέσμιος των φόβων του και ο φόβος φυσικά στραγγαλίζει κάθε αισιόδοξη «γνωστική ανάσα».
Κάθε «ανάσα» η οποία υπό την σκιά του φόβου πραγματοποιείται σταματά να τροφοδοτεί με το απαραίτητο οξυγόνο της γνώσης τον Νου, Ο Νους, ο ηνίοχος νους, χρειάζεται τις ανάσες ετούτες όρθιος να διατηρηθεί για να δώσει τον καλό αγώνα της ζωής.
Ο Νους ταυτίστηκε από τους προγόνους μας με τον πατέρα Δία, δίνοντας σαφέστατα υπέρτατη κορυφαία αξία στην ανθρώπινη υπόσταση, το «στέμμα» της ανθρώπινης ύπαρξης αυτό που κάνει τον καθένα από εμάς ξεχωριστό είναι ο Νους. Ο πατέρας Δίας είναι η υπέρτατη αρχή του σύμπαντος και ο νους είναι η υπέρτατη αρχή της ανθρώπινης ύπαρξης, έννοιες ταυτόσημες και με την πρέπουσα λογική κατανόηση από τους Έλληνες, κάτι που εμείς σήμερα παντελώς αγνοούμε.
Κάθε ψυχή είναι και γίνεται ότι αυτή βλέπει, είπε ο Πλωτίνος, τι μπορεί άραγε σήμερα να δει η δική μας ψυχή αναρωτιέμαι, ζώντας μέσα σε ένα πνευματικό σκότος, ένα σκότος που το μόνο που μπορείς να διακρίνεις είναι τα υποδήματα του ρασοφόρου…

Πηγή προόδου της ανθρωπότητας είναι η ελεύθερη κυκλοφορία των ιδεών κάτι που στην αρχαιότητα πραγματικά ελεύθερα συνέβαινε, η κυκλοφορία αυτή διεκόπη βίαια και βάναυσα, όταν κατάφεραν οι νικητές της θρησκείας της ερήμου στα σκοτάδια να σύρουν τους Έλληνες και κατ επέκταση την ανθρωπότητα.

03 Ιουλίου 2015

Ποια «πληροφορία» της καθημερινότητας να καλοδεχτείς; η ροή των γεγονότων σήμερα είναι θρασύτατη, παράφωνη και σε ρυθμό φάλτσο.
Δεν αναφέρομαι σε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός που φθάνει σε εμάς, άλλωστε είναι όλα τους γνωστά, καθένα λοιπόν από αυτά είτε ακούσια, είτε εκούσια, λαμβάνει από εμάς ένα ρόλο και τολμά να προσπαθεί να αρπάξει θέση στο ράφι της ΙΕΡΗΣ ελληνικής αιωνιότητας.
Ένας κατακλυσμός γεγονότων προσπαθεί να στήσει φανταχτερό χορό, ανάμεσα σε μια κοινωνία μέτριων ανθρώπων, κατευθύνοντας την ευκολόπιστη και πολύπαθη μάζα σε ελπίδες τις οποίες θα πρέπει να περιμένει από ξένα «χέρια» είτε ζώντων είτε τεθνεώτων.
Η ελπίδα όμως ΖΕΙ ανάμεσα στην γνώση, αυτό είναι το οξυγόνο της, ο Έλληνας πάλι σε χρόνια παλαιότερα αυτός ΟΡΙΖΕ την γνώση, αυτός καθόριζε τόσο το σημαντικό όσο και το ασήμαντο. Η πανοπλία της Θεάς Αθηνάς δείχνει ξένη και άδεια για τον ελληνισμό, δεν γίνεται εύκολα να φορεθεί, δεν είναι πια στα δικά μας μέτρα. Ο Έλληνας έχασε τον δρόμο του μεταμορφώθηκε σταδιακά και μεταλλάχτηκε σε κάτι ξένο προς την φύση του, με χειρουργικη παρεμβατική ακρίβεια κόπηκε ο ομφάλιος λώρος προς την Θεά της γνώσης - Αθηνά.
Η Αθηνά ήταν και πάντα θα είναι ότι συνδέει τον Ελληνα με την παρατήρηση, την λογική, την απόδειξη, την γνώση, την σοφία, την νίκη, την ελπίδα, την ΕΛΠΙΔΑ αυτήν που εμείς σήμερα αναζητούμε για ένα καλύτερο αύριο, τόσο για εμάς, όσο και τον κόσμο όλο.

Ενα βήμα, ενα βήμα πρός την γνώση, τόσο αναλογεί σε εμάς ενα μικρό ασήμαντο μερίδιο στην ιστορία, επιτέλους ας το κάνουμε ας προχωρήσουμε και πάλι...

ΔΙΑΣ η ΖΗΝΑΣ

ΔΙΑΣ η ΖΗΝΑΣ, άρχων και Βασιλιάς της πλάσης όλης, αίτιος της δικής μας ζωής καθώς και όλων των άλλων υπάρξεων.
ΖΗΝΑΣ η ΔΙΑΣ ο φέρων τα προς τα ζην, η ψυχή της οικουμένης , ο νους του σύμπαντος, ο λόγος που δίνει υπόσταση με την θεία ουσία του στον αισθητό μας κόσμο.
ΔΙΑΣ η ΖΗΝΑΣ είναι όλος ο κόσμος, αυτός που περικλείει όλες τις ζωές, ο Θεός που περιλαμβάνει όλους τους θεούς.
ΖΗΝΑΣ η ΔΙΑΣ είναι ο μέγας ΝΟΥΣ από τον οποίο προέρχονται τα πάντα και ο οποίος δημιουργεί μόνο μέσω των νοημάτων.
ΖΗΝΑΣ η ΔΙΑΣ είναι ο κυβερνήτης, ο καθοδηγητής, το υπέρτατο ΟΝ, το αγαθό, το υπέρλαμπρο ΦΩΣ, η μέγιστη ΑΛΗΘΕΙΑ, η ΦΩΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ.
ΖΗΝΑΣ η ΔΙΑΣ είναι ο Περικλής, ο Σωκράτης, ο Αριστοτέλης, ο Πλάτωνας, ο Μιλτιάδης, ο Θεμιστοκλής, ο Αλκιβιάδης, η Υπατία, καθένας που κράτησε και πάλεψε μέσα του για την γνώση.
ΔΙΑΣ η ΖΗΝΑΣ, είναι η πρόοδος, ο τροφός κάθε δημιουργικής σκέψης, κάθε γνωστικής επιλογής , η σταθερότητα, η νίκη της φθοράς, της ανυπαρξίας, το φλερτ με την αιωνιότητα.
ΖΗΝΑΣ η ΔΙΑΣ είναι λέξεις που απλά χωρίστηκαν και ενωμένες φανερώνουν τη φύση του ΘΕΟΥ, ο ΝΟΥΣ του κόσμου χώρεσε σε δύο λέξεις, δυο λέξεις που προσπαθούν σήμερα να φτάσουν σε εμάς από διαφορετικές διαδρομές ίσως για να συναντήσουν περισσότερους...
ΔΙΑ η ΖΗΝΑ, ΠΑΤΕΡΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ σε αγαπάω!

O KΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

«Όλοι οι απατεώνες έκαναν θαύματα, όλοι οι ανόητοι τα πίστευαν. Για να πειστώ ως προς την αλήθεια ενός θαύματος, θα έπρεπε να έχω τη σαφή βεβαιότητα ότι το γεγονός που εσείς αποκαλείτε έτσι αντιβαίνει εντελώς στους νόμους της φύσης, διότι μόνον ό,τι βρίσκεται έξω από αυτήν μπορεί να θεωρηθεί θαύμα: και ποιος τη γνωρίζει τόσο καλά ώστε να τολμήσει να δηλώσει πως αυτό ακριβώς είναι το σημείο όπου εκείνη σταματά και ακριβώς αυτό στο οποίο παραβιάζεται;
Χρειάζονται δύο πράγματα για να διαπιστωθεί ένα υποτιθέμενο θαύμα: Ένας ταχυδακτυλουργός και γυναικούλες.»
(Μαρκήσιος ντε Σαντ, -Διάλογος ενός παπά με έναν μελλοθάνατο).
Κάπως έτσι και σίγουρα με την λογική, επιχειρεί ο Ντε Σαντ να δώσει την ερμηνεία σε ότι εμείς αποκαλούμε θαύμα. Οτι φαντάζει στην λογική μας ανεξήγητο ερμηνεύεται σαν θαύμα, έτσι βρισμόμαστε σήμερα εμείς σε ένα κόσμο -ΘΑΥΜΑστό, εφόσον στερούμαστε γνώσης άρα και λογικής και με ευκολία κοιτάμε σε αυτά.
Η ποθητή παρέμβαση του υπερφυσικού στην καθημερινότητα μας είναι το θαύμα το οποίο αναμένει αυτός που σε ξύλινα πόδια στηρίζεται, αγνοώντας πως τα θαύματα είναι εφικτά μόνο σε όσα ο άνθρωπος συν ΑΘΗΝΑ νοεί και κατακτεί. Το θαύμα είσαι εσύ,ο καθένας μας, όσο μένεις αδρανής τόσο κάνεις εύκολο το ρόλο του θαυματουργού-ταχυδακτυλουργού, να δείχνει ατάραχα ήσυχος εδώ και αιώνες και με ευκολία να κυβερνά.
Το θαύμα που περιμένεις και καρτερείς είναι ο πανίσχυρος νους-Ζεύς είναι ότι αιώνες τωρα εύκολα παραμελήθηκε, ο ΖΕΥΣ παραμένει πάντα στα μαθηματικά της ζωής μας ο ΑΡΙΘΜΗΤΗΣ και στην θέση του παρανομαστή ξεκουράζεται το θαύμα, έτσι το αποτέλεσμα που ειναι η ΓΝΩΣΗ είναι μονο Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ επιλογή.

ΣΩΚΡΑΤΗΣ

ΣΤΟ ΕΡΓΟ «ΝΕΦΕΛΕΣ» ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ ,ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΑΔΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ, ΚΑΤΗΓΟΡΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΘΕΙΟ ΦΙΛΟΣΟΦΟ, ΔΑΣΚΑΛΟ Ο ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ ΣΑΝ ΔΙΑΦΘΟΡΕΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΔΙΔΑΣΚΕ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΝ ΑΔΙΚΟ ΛΟΓΟ. ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΩΣ ΟΛΑ EKEINA ΗΤΑΝ ΑΠΛΑ ΟΧΙ ΣΑΤΙΡΑ ΑΛΛΑ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ .
Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΠΑΡΙΣΤΑΤΟ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΤΑ ΤΕΚΤΑΙΝΟΜΕΝΑ ΔΕΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΗΚΕ, ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ, ΟΡΘΩΣΕ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ ΑΝ Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΜΙΜΕΙΤΟ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΕΙΧΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ!!!
AKOMH KAI EKEI ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ, Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΔΙΔΑΞΕ ΗΘΟΣ ΚΑΙ ΑΡΕΤΗ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΕΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ ΠΟΥ ΥΦΙΣΤΑΤΟ, ΚΑΘΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΕΠΡΑΤΕ.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΓΓΙΖΕΙ ΤΟ ΘΕΙΟ ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΡΕΤΗ, ΚΑΙ Η ΑΡΕΤΗ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΑΣΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΗΣ, ΕΤΣΙ ΜΑΣ ΤΗΝ ΕΜΑΘΕ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ. Η ΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΟΔΗΓΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΤΑ ΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΕΩΣΗΣ, ΕΚΕΙ ΠΟΥ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ.

ΘΕΙΕ ΣΩΚΡΑΤΗ ΣΕ ΑΓΑΠΑΜΕ..

Ο Θρίαμβος του ΦΩΤΟΣ, πιο επίκαιρος από ποτέ.


Οι αρχαίοι κάτοικοι αυτής της γης , της δικής μας γης, αφιέρωσαν χρόνο από την ζωή τους για να παρατηρήσουν την φύση, η παρατηρητικότητα τους και ο σεβασμός προς αυτήν διεύρυνε το γνωστικό τους επίπεδο.
Η ημέρα του θερινού ηλιοστασίου η οποία είναι αύριο (21 Ιουνίου) χαρακτηρίζει την έναρξη του καλοκαιριού καθώς ο ήλιος θα καρπίσει αύριο την μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου. Αυτή η σημαντική μέρα των Ελλήνων σηματοδοτεί την αφθονία την γέννεση και την γενναιόδωρη παροχή του Πλούτωνα και της Περσεφόνης στον επάνω κόσμο . (κάρπισμα φύσης).
Στο πνευματικό επίπεδο τώρα, η μέρα αυτή παρέχει και πάλι καρπούς εφόσον τώρα σηματοδοτεί την αναγέννηση του ανθρώπου απέναντι στο σκοτάδι. Ο Θεός Απόλλωνας λαμπερός ορμητικός τοποθετημένος στο άρμα του φωτός νικά περίλαμπρα και καθαρά το σκοτάδι, χαρίζοντας την ορατή του νίκη σε όλη την πλάση. Η νίκη του Φοίβου υπενθυμίζει σε εμάς τόν δικό μας ρόλο, θέτοντας εμας απέναντι στις δικές μας ευθύνες και στις δικούς μας αγώνες.
Το άρμα του Απόλλωνος ταυτίζεται με την ΑΞΙΑΚΗ γνώση των Ελλήνων απέναντι στο σκοτάδι την οπισθοδρόμηση, τον συντηρητισμό, τον φόβο, την αμάθεια, την δυστυχή σημερινή ευκολία.
Το Απολλώνιο περίλαμπρο φως τρομάζει και ταπεινώνει το ψέμα και ανυψώνει την αλήθεια. Όσο υπάρχει ο συμπαντικός ήλιος άλλο τόσο θα υπάρχει το κάρπισμα της φύσης και η ίδια η ζωή, όσο υπάρχει ο νοητός ήλιος και το Φως άλλο τόσο θα υπάρχει ο Άνθρωπος η ΑΘΑΝΑΣΙΑ και ο Ελληνισμός για να κοσμεί την ανθρωπότητα.
Αργά ή γρήγορα όμως, η χαμένη σοφία θα ανακτηθεί.
Τότε, η ανθρωπότητα θα βρει τον αληθινό προορισμό της...

ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ… Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΖΗΝ!


ΚΥΡΙΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΙΑΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΛΥΣΕΙΣ ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ. ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΠΙΣΤΕΥΕ ΠΩΣ ΕΚΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΝΑ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΖΕΙΣ ΤΑ ΟΣΑ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΣ, Ο ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ.
Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ ΜΑΣ, ΔΙΟΡΘΩΝΕΙ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΜΑΣ, ΕΤΣΙ ΜΟΝΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΩΣΤΗ ΛΗΨΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΜΑΣ, ΜΕ ΟΦΕΛΟΣ ΑΤΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ.
ΠΟΣΟ ΧΡΗΣΙΜΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΚΤΗΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΗΜΕΡΕΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΨΕΥΤΟΔΙΛΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΝΗΡΩΝ.
Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΦΙΛΟΣΟΦΟ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΊΝΑΙ Η ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΑΠΟ ΛΥΠΕΣ ΚΑΙ ΘΡΗΝΟΥΣ, ΚΑΙ ΣΑΝ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΑΛΗΝΗ.
Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΊΡΙΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΜΑΣ ΔΙΆΘΕΣΗ.
Ο ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΛΥΣΗΣ ΚΑΘΕ ΠΙΘΑΝΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΕΞΑΣΚΗΣΗ .

ΕΠΙΣΗΣ ΠΑΡΟΜΟΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΩΣΑΝ ΕΝΟΣ ΑΘΛΗΤΗ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΑΖΗΤΕΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΔΙΑ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΠΡΟΠΟΝΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΠΡΙΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ.
ΑΚΟΜΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΝ ΘΕΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, ΕΝΩ ΑΠΟΡΙΠΤΕΤΑΙ Η ΑΡΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΑΝ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΛΥΣΗ.
ΑΠΟΡΙΠΤΕΤΑΙ ΣΑΝ ΛΑΘΟΣ ΤΟ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΟ ΝΟΥ ΜΑΣ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΕΣ, ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΣ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΥΤΩΝ ΔΙΟΤΙ ΓΕΝΝΟΥΝ ΣΥΝΕΧΩΣ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΑΣ ΑΚΟΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΟΙ ΟΠΟΊΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΟΥΝ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΝΟΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΥ.
ΕΧΟΝΤΑΣ ΕΜΕΙΣ ΣΑΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΩΣ Ο ΝΟΥΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΟΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΔΩΜΑΤΙΑ, ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΣΕ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΘΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΕ ΠΟΙΟ ΘΑ ΕΙΣΕΛΘΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ.
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΘΕΩΡΕΙ ΠΛΟΥΤΟ ΤΟ ΧΡΗΜΑ, Ο ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΕ ΣΑΝ ΑΞΙΑ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ ΤΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΖΕΙΣ.
Ο ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΓΟΝΑΤΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ, ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ, ΕΙΝΑΙ Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ «ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΠΟΤΕ, ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ»
ΤΙ ΛΕΙΠΕΙ;
ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ!
ΕΠΙΚΤΗΤΕ ΣΕ ΑΓΑΠΑΜΕ!

26 Μαΐου 2015

ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ

Ποια «πληροφορία» της καθημερινότητας να καλοδεχτείς; η ροή των γεγονότων σήμερα είναι θρασύτατη, παράφωνη και σε ρυθμό φάλτσο.
Δεν αναφέρομαι σε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός που φθάνει σε εμάς, άλλωστε είναι όλα τους γνωστά, καθένα λοιπόν από αυτά είτε ακούσια, είτε εκούσια, λαμβάνει από εμάς ένα ρόλο και τολμά να προσπαθεί να αρπάξει θέση στο ράφι της ΙΕΡΗΣ ελληνικής αιωνιότητας.
Ένας κατακλυσμός γεγονότων προσπαθεί να στήσει φανταχτερό χορό, ανάμεσα σε μια κοινωνία μέτριων ανθρώπων, κατευθύνοντας την ευκολόπιστη και πολύπαθη μάζα σε ελπίδες τις οποίες θα πρέπει να περιμένει από ξένα «χέρια» είτε ζώντων είτε τεθνεώτων.
Η ελπίδα όμως ΖΕΙ ανάμεσα στην γνώση, αυτό είναι το οξυγόνο της, ο Έλληνας πάλι σε χρόνια παλαιότερα αυτός ΟΡΙΖΕ την γνώση, αυτός καθόριζε τόσο το σημαντικό όσο και το ασήμαντο. Η πανοπλία της Θεάς Αθηνάς δείχνει ξένη και άδεια για τον ελληνισμό, δεν γίνεται εύκολα να φορεθεί, δεν είναι πια στα δικά μας μέτρα. Ο Έλληνας έχασε τον δρόμο του μεταμορφώθηκε σταδιακά και μεταλλάχτηκε σε κάτι ξένο προς την φύση του, με χειρουργικη παρεμβατική ακρίβεια κόπηκε ο ομφάλιος λώρος προς την Θεά της γνώσης - Αθηνά.
Η Αθηνά ήταν και πάντα θα είναι ότι συνδέει τον Ελληνα με την παρατήρηση, την λογική, την απόδειξη, την γνώση, την σοφία, την νίκη, την ελπίδα, την ΕΛΠΙΔΑ αυτήν που εμείς σήμερα αναζητούμε για ένα καλύτερο αύριο, τόσο για εμάς, όσο και τον κόσμο όλο.

Ενα βήμα, ενα βήμα πρός την γνώση, τόσο αναλογεί σε εμάς ενα μικρό ασήμαντο μερίδιο στην ιστορία, επιτέλους ας το κάνουμε ας προχωρήσουμε και πάλι...

Ω ΑΦΡΟΔΙΤΗ,

Ω ΑΦΡΟΔΙΤΗ, το κράτος σου ολόκληρη την φύση κυβερνά.
Τα περισσότερα γύρω μας, σε όσα ο άνθρωπος καθορίζει, φαντάζουν αταίριαστα σε όσα η ίδια ΘΕΙΑ πρόνοια δημιουργεί εμπρός μας. Η Αρμονία της πλάσης καθορίζεται αποκλειστικά και μόνο από την Θεία ΑΦΡΟΔΙΤΗ, η οποία συλλέγει και ενώνει την ακράτητο ορμή των στοιχείων της φύσης προκαλώντας την ΙΕΡΑ γένεση. Η γένεση της φύσης πάλι αυτή καθαυτή αναδεικνύεται προς εμάς μέσων των αισθήσεων μας, η πανσπερμία χρωμάτων και ευωδίας της άνοιξης είναι ο τέλεια αρμονικός ερωτικός λόγος της Θεάς.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ των ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ

ΤΟ ΕΛΑΦΙ ΤΗΣ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ.

ΤΟ ΕΛΑΦΙ ΤΗΣ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ.
Το ελάφι με τα χρυσά κέρατα της Θεάς Αρτέμιδος στον μύθο του Ηρακλέους, συμβολίζει την ομορφιά και την τελειότητα του φυσικού μας περιβάλλοντος, ενώ τα χρυσά του κέρατα την ανώτερη επιθυμητή γνώση.
Η ομορφιά του φυσικού μας περιβάλλοντος είναι διάχυτη και σήμερα μπροστά μας δώρο της Θεάς προς εμάς, το μόνο που απομένει είναι να αγγίξουμε και να κατακτήσουμε την γνώση ετούτη με όποιο βαθμό δυσκολίας κρύβετε σε αυτό.
Η έντονη επιθυμία και το κυνήγι του ανθρώπου έχει να κάνει ΜΟΝΟ με την απόκτηση της γήινης φυσικής ομορφιάς, αυτό που αντιπροσωπεύει το ελάφι της Θεάς, ο άνθρωπος βλέπει μόνο την ύλη, διστακτικός και φοβισμένος δεν απλώνει τα χέρια του να κατακτήσει την ΧΡΥΣΗ γνώση η οποία κρύβετε στα επικίνδυνα κέρατα του ελαφιού.
Η σύζευξη φυσικής και νοητικής ομορφιάς αναδεικνύεται από υλιστικής άποψης στο σώμα του ελαφιού, διατηρώντας όμως και το Θείο στοιχείο με την παρουσία και την προστασία του ελαφιού από την ίδια την Θεά. Η Αρτέμιδα προτρέπει εμάς να αποκτήσουμε, να κοπιάσουμε, να νοήσουμε την χρυσή γνώση των Θεών, διότι έτσι μόνο μπορούμε να αντικρίσουμε το ΤΕΛΕΙΟ.
ΑΡΤΕΜΙΔΑ σε αγαπάμε.

ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ ΕΥΑ!! ΖΩΗ ΜΟΥ!

ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ ΕΥΑ!! ΖΩΗ ΜΟΥ!
έτσι αποκαλούσε ο Άγγελος Σικελιανός τον φύλακα άγγελο του, την γυναίκα του, Εύα Πάλμερ, κοσμοπολίτισσα, διανοούμενη και από εύπορη οικογένεια της Νέας Υόρκης η Εύα παντρεύτηκε το 1907 τον ποιητή Άγγελο Σικελιανό και στήριξε με την ψυχή της την προώθηση για αναβίωση του οράματος της Δελφικής ιδέας.
ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ ΕΥΑ!! ΖΩΗ ΜΟΥ!
Έτσι την προσφωνούσε στην αλληλογραφία του και μετά τον χωρισμό τους το 1933, ακόμη και τότε παρέμεινε υποστηρικτικά δίπλα του, δεν μπόρεσε ποτέ να τον ξεπεράσει και δεν το θέλησε και η ίδια. Με την βαθιά καλλιέργεια και την πολύπλευρη παιδεία της η Εύα διέκρινε στο πρόσωπο του Άγγελου τον άντρα στον οποίο θα μπορούσε να αφιερώσει την καρδιά και την ζωή της ολάκερη
ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ ΕΥΑ!! ΖΩΗ ΜΟΥ!
έτσι προσκαλούσε ο ποιητής τα τελευταία χρόνια τη ζωής του την Εύα Πάλμερ η οποία στάθηκε δίπλα του δίνοντας του αληθινή αγάπη, αφοσίωση, και στοργή καθώς και τεράστια οικονομική στήριξη στην επίτευξη των οραμάτων του Σικελιανού αλλά και του ελληνισμού, δημιουργώντας ευνοϊκές συνθήκες για να μπορέσει ο μεγάλος ποιητής μας να αναπτύξει τις σκέψεις και ιδέες του.
ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ ΕΥΑ!! ΖΩΗ ΜΟΥ!
έτσι την αποκαλούσε ακόμη και το 1946 όταν η Εύα κινητοποίησε την διεθνή κοινότητα για διεθνή στήριξη της υποψηφιότητας του ποιητή για το ΝΟΜΠΕΛ λογοτεχνίας χρησιμοποιώντας υποστηρικτικά και τον φημισμένο ελληνιστή συγγραφέα Χένρι Μίλερ. Στην διάρκεια της ναζιστικής κατοχής ήταν έντονος ο αγώνας της κατά των Γερμανών καθώς και η προσπάθεια εκ μέρους της συγκέντρωσης βοήθειας προς τον ελληνικό λαό.
ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ ΕΥΑ!! ΖΩΗ ΜΟΥ!
την αποκαλεί την άνοιξη του 1946 ο Άγγελος και την καλεί κοντά του γράφοντας «Κι έπειτα σκέψου, λατρεμένη, μήπως θα ήθελες να έρθεις στην Ελλάδα και, κυρίως, μήπως αυτό σού έκανε καλό. Όσο για μένα έχω τη δύναμη να αντισταθώ σε όλο τον κόσμο, όταν έχω ΕΣΕΝΑ ΚΟΝΤΑ μου, και τη συνείδησή μου απολύτως καθαρή, όπως και είναι…. Θεϊκά δικός σου, Άγγελος». Η Εύα θέλει να επιστρέψει στην Ελλάδα για να τον συναντήσει και για την αναβίωση των Δελφικών εορτών, αλλά το κράτος εκείνης της εποχής την θεωρεί ανεπιθύμητη(!) και δεν της εκδίδει διαβατήριο.
Κάτι το οποίο καταφέρνει τελικά τον Απρίλιο 1952 μετά από μια μεγάλη ταλαιπωρία ενεργειών και όταν πια ο Άγγελος δέκα μήνες πριν έχει κλείσει για πάντα τα μάτια του. Η Εύα θα φύγει από κοντά μας πια στη διάρκεια παράστασης του «Προμηθέα Δεσμώτη» στους Δελφούς (έργου που παραστάθηκε στις πρώτες Δελφικές Γιορτές) από καρδιακή προσβολή.
Σύμφωνα με επιθυμία της, η ταφή της έγινε στους Δελφούς δίπλα στον αγαπημένο της Άγγελο Σικελιανό, εκεί που ή ίδια επέλεξε να μείνει για να αντιμετωπίσει την αιωνιότητα, μαζί με τον άγγελο της.

ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ μας ΕΥΑ των ΕΛΛΗΝΩΝ!! σε αγαπάμε!

02 Απριλίου 2015

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ

Η 21 Μαρτίου (εαρινή ισημερία) σηματοδοτεί την αρχή της άνοιξης, είναι η μέρα που η σεβαστή και πανέμορφη Περσεφόνη επιστρέφει στην ΜΗΤΕΡΑ γη, κρατώντας ρόδι γονιμότητας, το δώρο του Πλούτωνα. Η επιστροφή της Περσεφόνης σηματοδοτεί το φώς, την χαρά και την γονιμότητα, συμβολίζει την αναγέννηση της φύσης, την βλάστηση, την καρποφορία, την νίκη της ζωής απένταντι στον θάνατο.
Ο χειμώνας και το σκοτάδι υποχωρούν και την θέση τους στον κύκλο της φύσης διεκδικούν και παίρνουν πια η άνοιξη και το φως.
Στα Ελευσίνεια μυστήρια η Περσεφόνη συμβολίζει την ανθρώπινη ψυχή και την πορεία της, την κάθοδο και την άνοδο, ο χειμώνας είναι κάθοδος και θάνατος, είναι χρόνος διεργασιών και κάθαρσης, ενώ η άνοιξη αντιπροσωπεύει την στιγμη της αναγέννησης, της προσδοκίας του φωτός. Η στιγμή της αλήθειας είναι όταν η ψυχή αναδύεται απο τα σκοτάδια του κάτω κόσμου, που είναι η προσκόληση στην ύλη και ελευθερωμένη απο τα δεσμά της κοιτά το φώς, κάνοντας την υπέρβαση περνώντας απο τον κόσμο της ύλης στον κόσμο του πνεύματος.
Οι Ελληνες μύστες γνώριζαν πως ο μύθος της Κόρης της Δήμητρας είναι η αρχή μιας πορείας προς το φως, τα Ελευσίνεια μυστήρια ήταν γιορτή για όλους τους συμμετέχοντες με την ελπίδα του αποσυμβολισμού της κατανόησης και της μύησης στο μυστήριο της ζωής και του θανάτου.
Οι μεγάλες εορτές των Ελλήνων παραμένουν άγνωστες, σχεδόν ξένες προς εμάς, η μεγάλη μητέρα ΓΗ δεν γίνεται πια δέκτης ευγνωμοσύνης, όπως συνέβαινε στίς μέρες των Ελευσίνειων μυσηρίων. Ο ερχομός της άνοιξης δεν φέρνει πια το επιθυμητό και κεκτημένο για Εκείνους τους ανθρώπους, την αναγέννηση της ψυχής, τίποτα δεν είναι ικανό να αναγεννηθεί στίς ημέρες μας.
Η 21η Μαρτίου είναι μια πολύ ιδιαίτερη μέρα. Είναι η μέρα που το φως παλεύει με το σκοτάδι ας κάνουμε ενα βήμα περισσότερο και ας περάσουμε στο ΦΩΣ.
ΚΟΡΗ της ΔΗΜΗΤΡΑΣ σε αγαπάω.

MΕΓΑΣ ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ

ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ γιος της Κορωνίδας και του Θεού του ήλιου Απόλλωνα, συμβολίζει τίς Θείες αρετές οι οποίες παρέχουν στον άνθρωπο ψυχική ηρεμία, γαλήνη, τόνωση αισιοδοξία και υγεία.
Ο Ασκληπιός συμβολίζει τους όρους της υγιεινής διαβίωσης οι οποίοι εκπορεύονται από τον θεο της ΑΡΜΟΝΙΑΣ Απόλλωνα, η εσωτερική αρμονία είναι απαραίτητη προυπόθεση ενάντια στίς ασθένειες ψυχικές και σωματικές...
(ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ / Ορφικός Ύμνος )
Ἰητὴρ πάντων, Ἀσκληπιέ, δέσποτα Παιάν,
θέλγων ἀνθρώπων πολυαλγέα πήματα νούσων,
ἠπιόδωρε, κραταιέ, μόλοις κατάγων ὑγίειαν
καὶ παύων νούσους, χαλεπὰς κῆρας θανάτοιο,
αὐξιθαλής, ἐπίκουρ', ἀπαλεξίκακ', ὀλβιόμοιρε,
Φοίβου Ἀπόλλωνος κρατερὸν θάλος ἀγλαότιμον,
ἐχθρὲ νόσων, Ὑγίειαν ἔχων σύλλεκτρον ἀμεμφῆ,
ἐλθέ, μάκαρ, σωτήρ, βιοτῆς τέλος ἐσθλὸν ὀπάζων.

27 Φεβρουαρίου 2015

H Ελλάδα επιζεί μέσα από διαδοχικά θαύματα.

Ας θυμηθούμε τι ακριβώς πίστευε και έλεγε o Νίκος Καζαντζάκης σε συνέντευξη του το 1955 και ταυτόχρονα ας μην λησμονήσουμε πώς κάθε προσπάθεια σε καιρούς δύσκολους για άντληση αξιών απο την αρχαία Ελλάδα σχεδόν πάντα προσέκρουε στον συντηρητισμό των ανθρώπων της εκκλησίας. Οι προγονικές ελληνικές αξίες ΠΑΝΤΑ θα βρίσκονται αντιμέτωπες σε πρακτικές ξενόφερτες προς την γνώση οι οποίες και κρατούν την ανθρωπότητα αλυσοδεμένη στα «πλατωνικά σπήλαια». Όμως πάντα μέσα σε ετούτα τα σπήλαια θα υπάρχουν Έλληνες ελευθερωτές, η φύση αυτό έταξε στο γένος μας, οι οποίοι το Απολλώνιο ΦΩΣ πάντα θα γυρεύουν.
Ας στοχαστούμε λοιπόν τον μεγάλο Έλληνα.
«H Ελλάδα επιζεί μέσα από διαδοχικά θαύματα.
Κάτι ιδιαίτερο συμβαίνει στους Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό. Γίνονται καλύτεροι.
Έχουν την περηφάνια της φυλής τους, νιώθουν ότι όντας Έλληνες έχουν την ευθύνη να είναι αντάξιοι των προγόνων τους.
H πεποίθησή τους, ότι κατάγονται από τον Πλάτωνα και τον Περικλή, μπορεί ίσως να είναι μια ουτοπία, μια αυθυποβολή χιλιετιών, όμως αυτή η αυθυποβολή, γενόμενη πίστη, ασκεί μια γόνιμη επίδραση στη νεοελληνική ψυχή. Χάρη σ' αυτή την ουτοπία επέζησαν οι Έλληνες. Μετά από τόσους αιώνες εισβολών, σφαγών, λιμών, θα έπρεπε να έχουν εξαφανιστεί.
Όμως η ουτοπία, που έγινε πίστη, δεν τους αφήνει να πεθάνουν.
H Ελλάδα επιζεί ακόμα, επιζεί νομίζω μέσα από διαδοχικά θαύματα».
Νίκο Καζαντζάκη σε ΑΓΑΠΑΩ!

ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ ΤΗΣ ΘΗΒΑΣ

ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ ΤΗΣ ΘΗΒΑΣ, ίσως ο σημαντικότερος κατά τον Κικέρωνα άνδρας στρατηγός της Ελλάδας, γεννήθηκε στην Θήβα το -412 και κατέκτησε ΟΛΕΣ τις αρετές των αρχαίων ελλήνων, υπήρξε φιλόσοφος αλλά και στρατηγός.
Κοινωνός πολύπλευρης εκπαίδευσης η οποία περιελάμβανε μαθήματα μουσικής, χορού, φωνητικής, γυμναστικής, τέχνης πολέμου και μαθήματα φιλοσοφίας.
Σπούδασε δίπλα στον πυθαγόρειο δάσκαλο και φιλόσοφο Λυσία του Τάραντα και διακρίθηκε για τις φιλοσοφικές του αναζητήσεις τις οποίες ερεύνησε και διεύρυνε στη καθημερινότητα του με τους φίλους του Σιμία και Σπήνθαρο οι οποίοι υπήρξαν μαθητές του Μέγα Σωκράτη.
Φιλόσοφος και στρατηγός, είναι ιδιότητες ταυτόσημες σχεδόν στους αρχαίους Έλληνες , η ενασχόληση των Ελλήνων στρατηγών με την φιλοσοφία οδήγησε όχι απαραίτητα τόσο σε νίκη άμεση αλλά κυρίως είχε στόχο να δημιουργήσει ένα υπόβαθρο έτσι ώστε να μετατρέψει ακόμη και το χαμό σε νίκη.
ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ ΤΗΣ ΘΗΒΑΣ, κάτοχος φρόνησης, σωφροσύνης, αξιοσύνης, μόρφωσης, διανόησης, θάρρους, γενναιότητας, μεγαλοθυμίας, ΗΘΟΥΣ, διέπρεψε σε όλες τις μάχες τις οποίες έλαβε μέρος προσφέροντας τα μέγιστα στην αγαπημένη του Θήβα έτσι αυτή η φιλοπατρία του τον έφερε σαν ο πρώτος άνθρωπος εκτός της Σπάρτης που πάτησε το χώμα της από την εποχή των Δωριέων.
Ήταν αδιάφορος απέναντι στο χρήμα και εμπνευστής του συστήματος μάχης της λοξής φάλλαγας που για πρώτη φορά εφαρμόστηκε σε μάχη από τον ίδιο. Όταν κάποτε ο Αρταξέρξης του πρόσφερε χρήματα για να δεχθεί τις προτάσεις του, ο Επαμεινώνδας αρνήθηκε λέγοντας: «Αν οι προτάσεις του Αρταξέρξη είναι σύμφωνες με τα συμφέροντα της πατρίδας μου, δεν χρειάζονται χρήματα για να τις δεχθώ, αν όμως είναι αντίθετες με το συμφέρον και την τιμή της πατρίδας μου όλο το χρυσάφι του βασιλείου και να ξοδέψει δεν θα μπορέσει να με πείσει να προδώσω το χρέος μου προς την πατρίδα. Όσο εσένα που προσπάθησες να με δωροδοκήσεις χωρίς να γνωρίζεις τον χαρακτήρα μου, σε συγχωρώ, αλλά πρέπει να φύγεις αμέσως από την πόλη, για να μη διαφθείρεις άλλους».
Αρνήθηκε στον βίο του δόξες και τιμές και αρκέστηκε σε αυτές μόνο από τις μεταγενέστερες γενιές Ελλήνων όποτε και αν του δόθηκαν, προσωπική του μόνο φιλοδοξία ήταν πάντα η προσφορά στην αγαπημένη του πατρίδα. Ο άτυπος διαχωρισμός σήμερα της εξουσίας από την φιλοσοφία μίκραινε τον άνθρωπο καθιστώντας τον νάνο απέναντι στις αξίες του Επαμεινώνδα, αξίες οι οποίες όποτε έγιναν στο παρελθόν κτήμα των ανθρώπων δημιούργησαν ήθος και πολεμιστές αιώνιας αξίας.
Τέτοια αξία είναι του Επαμεινώνδα η οποία ενισχύεται ακόμη περισσότερο από τον θάνατο του το -362 στη Μαντίνεια στην μάχη με τους Σπαρτιάτες, εκεί όπου οι Θηβαίοι νίκησαν αλλά ο Επαμεινώνδας πληγώθηκε βαριά από εχθρικό ακόντιο και όταν έμαθε πως οι στρατιώτες του νίκησαν τότε έβγαλε από την πληγή του το ακόντιο και ξεψύχησε.
Η ιστορία τιμωρεί την μετριότητα και αποβάλλει στα σκοτάδια των σελίδων του βιβλίου της μικρούς ανθρώπους, ανάστημα απέναντι της σήκωσαν μόνο όσοι μπόρεσαν να ζήσουν την ζωή τους «σχεδόν» ελληνικά, κατανοώντας πως τίποτε δεν δημιουργείται χωρίς έρωτα πρωταρχικό συστατικό της ζωής . Έρωτας απέναντι στην γνώση και την σοφία είναι ένας «έρωτας» βαθιά αληθινός και ελληνικός που δεν σκιάζεται από τίποτα. Τον έθαψαν εκεί που τραυματίστηκε, ανεγέρθη ανδριάντας προς τιμήν του και στην Καδμεία κόπηκαν πρός τιμήν του νομίσματα.
Ο Επαμεινώνδας αποτελεί μια από τις αξιολογότερες φυσιογνωμίες της αρχαίας Ελλάδας, αλλά και της ανθρωπότητας.
ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ.

31 Ιανουαρίου 2015

Η αγάπη είναι πάντα η αρχή κάθε γνώσης !

Η μάθηση και η αναζήτηση της γνώσης ήταν για εσένα Υπατία σκοπός ζωής, το κέντρισμα της λόγχης της Θεάς Αθηνάς καταλυτικά έδρασε μέσα σου και ότι με την γνώση κατέκτησες ετούτο και προστάτεψες.
Οι έλληνες σήμερα μακριά από τις γνωστικές αξίες και την λογική αναζήτηση, παραμένουν αδρανείς με έλλειμμα κριτηρίου του σωστού από το λάθος, του δικαίου και του άδικου και πιστοί οπαδοί ηγετών που εσένα βιαίως προσπάθησαν να σωπάσουν. Τα μαθηματικά, η αστρονομία, η φιλοσοφία, ότι εσύ σαν ελληνίδα λάτρεψες σήμερα ηχούν λέξεις αδειανές, χωρίς περιεχόμενο στα αυτιά και στην καρδιά κυρίως των περισσοτέρων.
Η άγια Γνώση έσβησε στις μέρες ετούτες, οι άνθρωποι δέχονται παράλογα πια την ατολμία, το φόβο και τον γενικότερο κανόνα των σκοταδιστών, το πίστευε και μη ερεύνα, αρνητές μιας δημιουργικής πορείας για αυτή την ζωή, ζούνε με παραισθήσεις προσβλέποντας σε μια φανταστική δεύτερη ευκαιρία ζωής που θα κερδίσεις αν μείνεις εδώ και τώρα «νεκρός», δηλαδή αν δεν κάνεις τίποτα για να δημιουργήσεις, ενώ ΖΕΙΣ πραγματικά και τώρα αλλά και πάντα μόνο αν κατακτήσεις την θεία ΓΝΩΣΗ. Χθες και σήμερα κατασκευάζονται από τους «δολοφόνους» της γνώσης των Ελλήνων οι άγιοι των σκοτεινών ημερών, όσο λιγότερα γνώριζαν στο βίο τους, όσο περισσότερο τεμπέληδες και αγράμματοι ήταν, τόσο περισσότερο εξυψώνονται απέναντι σε ένα λαό όμοιο με δαύτους που παραμένει γαντζωμένος στο βόλεμα και την περιφρόνηση αδιάφορων αιώνων σκοταδισμού.
Η αγάπη είναι πάντα η αρχή κάθε γνώσης και η αγάπη αυτή σε εσένα υπέρλαμπρο άστρο της γνώσης, Υπατία, άναψε και θέριεψε, έγινε φωτιά ολάκερη και κάθε φωτιά πάντα είναι αρχή του προμηθεικού ΦΩΤΟΣ. Αυτό το φώς της δικής σου σοφίας παρέμεινε ψηλά ταγμένο εκεί στην χώρα των Θεών μας, άσβεστο 1600 τώρα χρόνια όπως του πρέπει, σε εμάς σήμερα αρκεί μόνο το βλέμμα να υψώσουμε και τις πέτρες τις γνώσης στην δική μας πορεία να κουβαλήσουμε να τις πάμε λίγο παρακάτω.
Απαιτείται κόπος σίγουρα, τουλάχιστον όμως ας προσπαθήσουμε.

Υπατία σε ΑΓΑΠΑΩ.

Aστεροπαίος

10 Ιανουαρίου 2015

ΔΥΟ ΕΝΤΟΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ.

ΔΥΟ ΕΝΤΟΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ.
“Αυτές είναι οι δύο εντολές που πάνω τους κρέμουνται οι νόμοι και οι προφητείες της παιδείας.
οντες της αγωγής.
Το ένα λοιπόν είναι να ΡΙΖΩΣΟΥΜΕ το νέο στη ζωή.
Το άλλο να ΞΕΡΙΖΩΣΟΥΜΕ από μέσα του την ψευτιά.”
Δ. Λιαντίνης, από το βιβλίο "Τα Ελληνικά".

Να χτίζεις στο μάρμαρο της ΓΝΩΣΗΣ και να γκρεμίζεις την αχεροπληθιά της ΠΡΟΛΗΨΗΣ. Σωστή παιδεία θα ειπεί να μαθαίνεις στους νέους τη ζωή και να τους ξεμαθαίνεις τις δεισιδαιμονίες που από νήπια τους περνάει μια παράδοση άρρωστη μέσα από την οικογένεια, την κοινωνία, την πολιτεία, την εκκλησία, τα μέσα ενημέρωσης, και τους άλλους παράγ
ΛΙΑΝΤΙΝΗ σε αγαπάμε...

Αστεροπαίος

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΒΑΡΒΑΡΩΝ.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΒΑΡΒΑΡΩΝ.

Το ακατανόητο της γλώσσας των αλλων απο τους προγονους μας απέδωσε στην αρχαιότητα τον τίτλο βάρβαρος προς κάθε αλλόγλωσσο. Ετούτη όμως η γλώσσα μας, η ελληνική ΣΥΝΕΤΡΙΨΕ μετέπειτα κάθε θρησκευτικό ολοκληρωτισμό, η διαχείριση και η ανάπτυξη της ΝΟΗΣΗΣ επέτεινε τον άνθρωπο προς την λογική.
Ο Έλληνας προχώρησε σε αναζήτηση και σε κρίση όσων εύρισκε και γνώριζε μόνο όσα μπορούσε να εξηγήσει με την λογική.
Οι θρησκείες οι μονοθεϊστικές εφηύραν τις ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΙΣ το ΨΕΜΑ και γιγάντωσαν την ΦΑΝΤΑΣΙΑ.
Οι βάρβαροι στις μέρες μας παρελαύνουν κόντρα στην ΛΟΓΙΚΗ και την γνώση.
Η παρακάτω φωτογραφία είναι πρόσφατη απο πορεία λαθρομεταναστών στην ΑΘΗΝΑ μας!
"Έρχεται το Ισλάμ, για τον θάνατο της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας"

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ σου ΖΗΤΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗ
Αστεροπαίος

26 Δεκεμβρίου 2014

ΦΙΛΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΡΕΤΗ.

ΦΙΛΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΡΕΤΗ.
Η ΦΙΛΙΑ για τον ΕΠΙΚΟΥΡΟ προσδιορίζεται σαν ΑΡΕΤΗ, εφόσον βέβαια στην επιδίωξη της φιλίας επικρατεί το μέτρο και η ΦΡΟΝΗΣΗΣ και απουσιάζουν στοιχεία εκμετάλλευσης, έτσι μόνο διατηρεί τον ωφελιμισμό της και οδηγεί στην ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ. Ο ανώτερος ΑΝΘΡΩΠΟΣ κατά τον Επίκουρο επιδιώκει πάντοτε την ΣΟΦΙΑ και την ΦΙΛΙΑ, εκ των οποίων τον ένα είναι θνητό το δε άλλο αθάνατο, η δε απόκτηση της φιλίας καθιστά τον άνθρωπο ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ.
Η φιλία είναι αντίστοιχο της ηδονής όχι βέβαια με την χριστιανική έννοια αλλά με την ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ δηλαδή της ψυχικής ισορροπίας.
«Ούτε πρέπει να μας απασχολεί τι τρώμε και τι πίνουμε αλλά με ΠΟΙΟΥΣ τρώμε και με ποιους πίνουμε» ας αντιληφθούμε όλοι πως η φιλία αποτελεί μέγα όφελος και σκοπό ζωής. Πρωταρχικό υλικό της Επικούρειας φιλοσοφίας η φιλία οδηγεί τον άνθρωπο στην απόκτηση ψυχικής γαλήνης και ΑΡΕΤΗΣ και εφόσον εκεί καταλήγει τότε αναπόφευκτα δημιουργεί ΕΝΑΝ καλύτερο άνθρωπο ένα καλύτερο αύριο, μια καλύτερη ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ.

ΕΠΙΚΟΥΡΕ ΣΕ ΑΓΑΠΑΜΕ..

Αστεροπαίος

ΗΣΙΟΔΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΙΔΗΡΟΥΝ ΓΕΝΟΣ.

ΗΣΙΟΔΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΙΔΗΡΟΥΝ ΓΕΝΟΣ.
“Το πεπρωμένο δεν θέλησε να γεννηθώ πριν να έρθει το Πέμπτο Γένος στον κόσμο ή τουλάχιστον όταν θα έχει περάσει, έτσι ανήκω και εγω στην ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΥ που δεν θα πάψει να έχει συντρόφους της την δυστυχία, την αθλιότητα, την τρικυμία και οι Θεοί να δίνουν περίσσιες σκοτούρες κόπους και βάσανα”
Σύμφωνα με τον ΗΣΙΟΔΟ, πέντε είναι τα θνητά γένη των ανθρώπων, χρυσό, αργυρό,χάλκινο, ηρωικό και το τέλος το σιδερένιο, αυτό και το οποίο εμείς σήμερα ΟΛΟΙ μας ανήκουμε.
“Νύχτα και ημέρα οι άνθρωποι βασανίζονται και αφανίζονται καθώς οι Θεοί τούς έδωσαν έγνοιες πολλές και βαρειές.
Δεν έχει επικρατήσει το κακό.
Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ΠΟΤΕ. Υπάρχει ελπίδα, όμως τα καλά είναι ανάκατα με τα κακά και ποιος θα τα ξεχωρίσει; Ποιος θα βγει μπροστά; Ποιος θα σηκώσει το βάρος;
Το γένος έχει ΜΑΥΡΗ και ΣΚΛΗΡΗ καρδιά, όπως μαύρος και σκληρός είναι ό σίδηρος και ο ΖΕΥΣ με πόνο θα το καταστρέψει. Πότε;
Οταν τα παιδιά θα γεννιούνται με λευκούς κροτάφους, γερασμένα από την γέννα τους, χωρίς κίνητρο και όρεξη για τη ζωή.
Όταν δεν θα έχουν ίδια γνώμη και ίδιες σκέψεις με τους γονείς τους και δεν θα συμφωνούν σε τίποτα μαζί τους.
Όταν ή φιλοξενία, ή φιλία και οι οικογένεια δεν θα έχουν καμιά αξία.
Όταν οι γονείς θα αφήνονται, ανήμποροι, στην τύχη τους.
Όταν ή δικαιοσύνη θα βρίσκεται στα χέρια των ΙΣΧΥΡΩΝ.
Όταν ο όρκος δεν θα έχει καμιά ισχύ και ατιμώρητοι θα είναι οι υβριστές, οι επίορκοι και οι κακοποιοί.
Τότε θα συμβει το εξής, ή Αιδώς και ή Νέμεσις, με πρόσωπο καλυμμένο άπο την ΝΤΡΟΠΗ για να μην βλέπουν τα όσα συμβαίνουν, θα εγκαταλείψουν τους ανθρώπους και θα ανέβουν ψηλά στον Όλυμπο, εκεί όπου το κακό δεν υπάρχει, σμίγοντας με τούς άλλους αθανάτους θεούς".
Τι απο όσα περιγράφει ο Ησίοδος μπορουμε εμείς ολοι μας να ισχυριστούμε πως δεν υπάρχουν; όλα είναι ταυτόχρονα βίωμα αλλά και το δικό μας έργο.
Η “προφητεία” με ακρίβεια τείνει να επαληθευτεί, οι ονομασίες των πέντε γενεών καθώς και η σχέση τους με τα μέταλλα θέλουν να καταδείξουν σε εμάς την δική μας προσήλωση και προσκολληση στο φθαρτό υλικό στοιχείο της ζωής, μακριά απο πνευματικές αξίες.
Η γενιά των Ηρώων εχει παρέλθει οριστικά παρ αυτά όμως ο ΔΙΑΣ μέσα σε αυτό το δικό μας γένος διατήρησε την ελπίδα ως καθρέφτισμα του γένους των ηρώων. Το ΚΑΚΟ δεν μπορεί ποτε να νικήσει έτσι ο ΖΗΝΑΣ όρισε, αρκεί όμως εμείς να μην παραμένουμε αδρανείς και μακριά απο το καθρέφτισμα της γνώσης.


Αστεροπαίος

08 Δεκεμβρίου 2014

ΑΚΟΥΣΕ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ...

ΑΚΟΥΣΕ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ, ΕΣΥ πού κατέχεις την γη με τη γαλανή χαίτη (τη θάλασσα), φίλε των ίππων πού κρατείς στα χέρια σου χαλκοφκιασμένη τρίαινα συ κατοικείς εις τα θεμέλια του πόντου πού είναι βαθύς, πού ταρακουνάς την θάλασσα και βροντάς, πού σείεις την γη με τα άφθονα κύματα και οδηγείς τέθριττπον άρμα και με θαλάσσια σφυρίγματα τινάζεις ψηλά το αλμυρό νερό….ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ σου έπαψαν πια μπροστάρη στη ΔΙΚΗ ΣΟΥ θάλασσα να σε τιμούν, η Σαλαμίνα το Αρτεμίσιο, η Μύκαλη έσβησαν από τις μνήμες των νεοελλήνων, τώρα ο Νικόλαος κρατά δειλά την τρίαινα του πολεμικού ναυτικού και σε αυτόν προστρέχει προς στήριξη.
Ελλάδα να έχεις αποδεδειγμένα την πιο αξιοθαύμαστη ιστορία ολάκερου του κόσμου, κάθε καρδιά η οποία χτύπησε και χτυπά στην πλάση ετούτη ΕΣΕΝΑ να λαχτάρισε και τη δική σου γνώση να γύρεψε όταν έμελε να προχωρήσει. ΟΛΟΣ ο ΚΟΣΜΟΣ να υποκλίνεται με θαυμασμό σε ότι εσύ δημιούργησες και όμως τα δικά σου παιδιά στην Ελλάδα να μην συνάντησαν και να μην άκουσαν ποτέ για την ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ και τον ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ.
Ο ένδοξος ΕΛΛΗΝΑΣ θεός της Θάλασσας ΠΟΣΕΙΔΩΝ «διώχθηκε» και τη δική του θάλασσα τώρα κρατούν οπαδοί της ερήμου, θρησκείας ξένης προς το γαλάζιο των ματιών της λατρεμένης Αμφιτρίτης. Η ερημοποίηση και απαξίωση της Ελληνικής Θεογονίας και κοσμογονίας συνεχίζεται, αγνώμονες πανίσχυρε βασιλιά της Θάλασσας ζώντας στην δική σου αγκαλιά, δεχόμενοι τα χάδια σου αλλά παραμένοντας πεισματικά δεμένοι σε ΞΕΝΕΣ ρωμαϊκές-βυζαντινές αξίες.
…Ω βασιλιά πανίσχυρε, αγιότατε, πολυτίμητε, πού χαίρεσαι με τους σεβαστούς μυστοπόλους και με τα Ιερά σεβάσματα είθε να είσαι ευμενής και να δείξεις την ευτυχία εις τους μυημένους.


Aστεροπαίος

02 Δεκεμβρίου 2014

ΟΙ FRIENDLY


Εκεί που προσπαθείς να κατανοήσεις την είδηση και την «ΔΡΑΣΗ» του φοιτητή απέναντι στην τηλεοπτική κάμερα, αδειάζοντας ένα σάκο σκουπιδιών στο γραφείο του καθηγητή του, εκεί ακριβώς έρχεται ένα ακόμη δεύτερος «σάκος σκουπιδιών», τούτη τη φορά από τους «friendly» συγκεκριμένου πολιτικού χώρου, ιδίου με του φοιτητή, για το πόσα χρόνια, όχι παραπάνω από εκατό βέβαια κατά τον ΚΡΑΟΥΝΑΚΗ, ότι οι ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ μιλάνε ελληνικά !!!
Τα ίδια ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ εναλλάσσονται σε μικρά και σε «μεγάλα» μυαλά, δείχνοντας πως τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει σε ένα κόσμο ο οποίος δείχνει ανήμπορος να γεννήσει κάτι ανέλπιστα καλό. Αδιαφορώντας αλλά και πολεμώντας λυσσαλέα καθετί δημιουργικό, η αντίδραση των «παλιών» και αντιδραστικών τάσεων μιας χωματερής απόψεων η οποία χρόνια τώρα δέχτηκε προς σήψη καθετί ΕΘΝΙΚΑ ελπιδοφόρου παράγει σήμερα σάπιες και δύσοσμες ιδέες ακατάλληλες για την δημόσια υγεία, χωμένες σε μαύρες σακούλες!
Η Ελλάδα δεν είναι όμως ο ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ και η όμοιοι του καθώς και το «friendly» σύστημα το οποίο ευχάριστα τον καλύπτει.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ γλώσσα δεν έπαψε ποτέ να ηχεί εδώ σε ετούτα τα Άγια μέρη της Μακεδονίας, διατηρώντας ένα διαρκές «άκουσμα» των λόγων των αρχαίων Ελλήνων, μεταφέροντας το σύγχρονα στην κάθε εποχή.
ΚΡΑΟΥΝΑΚΗ έχε μέσα στο κεφάλι σου ότι εσύ θέλεις, το αξίζεις, εφόσον όμως πάντα δεν προτρέχεις σε σχέση με αυτά που λες. Ετούτη η γλώσσα των ΘΕΩΝ που εσύ τώρα δανείζεσαι στην επικοινωνία σου, επινοήθηκε για να ξεχωρίσει τον άνθρωπο από τους «βάρβαρους», κάτι το οποίο εσύ τώρα δεν ξεχωριζεις. Η ΟΞΥΝΟΙΑ του λόγου και κατ επέκταση της σκέψης είναι κρυμμένη μέσα σε ετούτη την ΓΛΩΣΣΑ επιτέλους σταμάτα να την χρησιμοποιείς πάψε βαρβαρικώς και αφελώς προτρέχωντας να την μεταχειρίζεσαι…

Η ροή των γεγονότων της καθημερινότητας μας εναλλάσσεται σε βαθμό ανάλογο σε σχέση πάντα με το πόσο γρήγορα οι «πληροφορίες» ΗΧΟΥΝ στα αυτιά μας.
«Εκείνοι βλέπουν το τίποτα. Εμείς το πάν. Που βρίσκεται η αλήθεια, θα φανεί μια μέρα, όταν δεν θα είμαστε πια εδώ. Θα είναι, όμως, εάν αξίζει, το έργο κάποιου απ’ όλους εμάς. Και αυτό θα σώσει την τιμή όλων μας -και της εποχής μας» Οδυσσέας Ελύτης.

Αστεροπαίος

Ελλάδα είναι οι ΘΕΟΙ ΜΑΣ

Ελλάδα είναι οι ΘΕΟΙ της χωρίς εκείνους στιγμή δεν υπήρξε, παραμένουν και σήμερα για τον ανθρωπότητα οι «μεσολαβητές» ανάμεσα στην φύση και τον άνθρωπο. Ένας ΘΕΟΣ μας δεν είναι απλά ένα και μόνο ήχος μιας λέξης, αλλά περισσότερο για εμάς είναι μια αίσθηση, μια έννοια, ένας συμβολισμός. Η πληρότητα της φύσης ολόγυρα μας υπενθυμίζει σε εμάς την ύπαρξη των αιώνιων ΘΕΩΝ μας, ο συμβολισμός και ο απο-συμβολισμός παρέμεινε κυρίαρχο στοιχείο της σκέψης στην ΔΙΚΗ μας θρησκεία.
Αυτό επεδίωξαν ΕΚΕΙΝΟΙ για όλους μας, να ξεχωρίσουμε, σε ένα κόσμο ΣΗΜΑΣΙΩΝ δεν επιτρέπεται εμείς να διατηρούμε αδρανής τη σκέψη μας.
Ένας κόσμος, ένας πολιτισμός, μια κοινωνία,είναι στενά συνδεδεμένα με την θρησκεία, Ελληνικός πολιτισμός και η Ελληνική ΣΚΕΨΗ είναι μόνο οι Έλληνες ΘΕΟΙ μας.

Αστεροπαίος

15 Νοεμβρίου 2014

Όλγα ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

Όλγα ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!
τα ΗΡΩΑΣ στη συνείδηση του γένους των ανθρώπων και μετέπειτα ΘΕΟΣ.
Ο τίτλος που επινοήθηκε για την τουριστική προβολή του υπουργείου περιγράφει ΑΥΤΟΝ τον οποίο προσπαθούν οι ίδιοι ηθελημένα να ΚΡΥΨΟΥΝ, τον Μακεδόνα ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ.
Ο «θόρυβος» κάποια στιγμή κουράζει και σωπαίνει, η τάξη, η ηρεμία στο τέλος πάντα κρατούν τιμόνι στην τροχιά της ζωής. Είναι δύσκολο σήμερα για τους περισσοτέρους κατοίκους αυτής της χώρας να μπορέσουν ζώντας τις επιλογές τους και την απαξίωση προς κάθε τι ΕΛΛΗΝΙΚΟ άρα και ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ να μπορέσουν την τάξη οι ίδιοι να φέρουν, μια και ο καθένας μας μόνο σύγχυση και θόρυβο προκαλεί. Έτσι και πάλι ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ στη σύγχρονη ιστορία μας, η τύχη αυτής της χώρας ακουμπά ευλογημένα και πάλι στους ΘΕΟΥΣ της και τα παιδιά των μύθων και της γνώσης, τους ΗΡΩΕΣ! Οι μύθοι υπήρξαν διότι γεννήθηκαν ΕΝ και ΔΙΑ μέσω αυτών άνθρωποι οι οποίοι άγγιξαν το ΘΕΙΟ και την ΑΚΡΙΒΗ γνώση, αυτήν που με αγνότητα καθοδήγησε κάθε ΕΝΑΝ ξεχωριστά χρίζοντας τον ΑΘΑΝΑΤΟ ήρωα, ο' τι σήμερα από εμάς απουσιάζει.
Ετούτη λοιπόν η προβολή του βίντεο ας είναι ΚΑΙ προς δική μας θέαση άσχετα για ότι έχει προορισμό ανθρώπους εκτός συνόρων, ας αρπάξουμε την ευκαιρία τώρα, ας σκεφτούμε ΟΛΟΙ εμείς ετούτες τις άγιες μορφές των ανθρώπων οι οποίες ΔΙΑ μέσω της νόησης πέτυχαν ότι σήμερα εμείς αναζητούμε στα σκοτεινά.
Γνώρισε την Ελλάδα, την Μακεδονία, τους ΘΕΟΥΣ, τους ΗΡΩΕΣ, τον Αλέξανδρο γιατί όλα είσαι ΕΣΥ, αν τους γνωρίσεις λεπτό δεν θα μπορείς χωρίς αυτούς, έτσι μόνο υπάρχει ελπίδα αλλά και λύση σε ο τι αναζητούμε!
Θεοί μύθοι και Ήρωες τρείς λέξεις που «δείχνουν» τον ελληνισμό και τον ΑΝΘΡΩΠΟ, αν υπάρχουν σήμερα ακόμη άνθρωποι...

Θλίψη αρχικά προκαλεί αλλά όχι αιφνιδιασμό, η διαπίστωση από την προβολή του βίντεο της νέας τουριστικής καμπάνιας του ΕΟΤ (ΘΕΟΙ ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΗΡΩΕΣ) για την απουσία ενός ολοκλήρου ιστορικού χώρου του Μακεδονικού, από την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας. Οι θεοί, οι μύθοι και οι Ήρωες του Υπ. Τουρισμού της Όλγας Κεφαλογιάννη αγνοούν λυτρωτικά για τους ίδιους και τους όποιους «φίλους» τους πως ΕΝΑΣ άνθρωπος δια μέσω των ΜΥΘΙΚΩΝ κατορθωμάτων του χρίστηκε πρώ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ και ΓΡΑΜΜΑΤΑ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ και ΓΡΑΜΜΑΤΑ.
Αρχικά όποιος ακούσει τις δύο αυτές λέξεις οι πρώτες σκέψεις θα σχηματίσουν στο μυαλό του εικόνες κυρίως της κλασικής εποχής (500πχ-350πχ) και μέσα σε αυτές τις σκέψεις πληθώρα ονομάτων ελλήνων φιλοσόφων και επιστημόνων αβίαστα θα προσκληθεί.
Την Ελληνική παιδεία και τα γράμματα κράτησε ιερό «φυλαχτό» της η ανθρωπότητα σε στιγμές που έπρεπε να προχωρήσει, κάθε δρόμος από πριν χαράχθηκε από ΑΥΤΟΥΣ, κάθε βήμα της ανθρωπότητας προς ΕΜΠΡΟΣ αυτοί ενέπνευσαν και στήριξαν, ετούτη την παιδεία που σήμερα εμείς εδώ και πολλά χρόνια δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε και οι περισσότεροι ούτε που γνωρίζουμε.
Οι νικητές γράφουν πάντα τις μικρές ιστορίες έτσι είναι ο νόμος του πολέμου και ο νικητής να επιβάλει πάντα την δική του νίκη σαν σωτηρία για τους υπολοίπους.
Ελληνική παιδεία και γράμματα για τους νεοέλληνες σήμερα σημαίνει 3 ιεράρχες (προστάτες των γραμμάτων) με τον επιβολή του νικητή και την άγνοια του νικημένου, χωρίς πλην ελαχίστων σήμερα ημών να γνωρίζουν πώς ΞΕΝΟΙ και ελαχίστως μορφωμένοι κατόρθωσαν να προστατεύουν κάτι το οποίο ΠΟΤΕ δεν είχαν, αυτοί οι οποίοι ξέσχισαν το «αλφάβητο» της γνώσης αυτοί τάχθηκαν μετέπειτα και προστάτες του!
Στην χώρα μας όπου τα πάντα εδώ πρώτα γεννήθηκαν εδώ και πάλι σε αυτήν σε παγκόσμια πρωτοτυπία και τα πάντα πέθαναν από την ασφυξία των ανθρώπων της «ερήμου». Η χειρότερη γενιά ανθρώπων που κατοικεί σήμερα στην Ελλάδα ανήμπορη να προσανατολιστεί προς σε καθετί καλό με πάθος σήμερα ζει μέσα στα δικά της σκοτάδια. «Η ελληνική σκέψη -γράφει ο Ι. Χρυσόστομος-επηρέαζε πολλούς χριστιανούς στον τρόπο ζωής αφαιρώντας τη δυνατότητα να κερδίσουν την βασιλεία των ουρανών» ο ένας εκ των 3 ιεραρχών και μάλιστα με περίσσιο θράσος υβρίζει το κόσμημα της ανθρωπότητας Θείο Πλάτωνα και συνεχίζει πως «οι απόψεις των αρχαίων Ελλήνων περί Θεού, ΚΟΣΜΟΥ, ΑΝΘΡΩΠΟΥ και ΗΘΙΚΗΣ είναι ξένες και ασυμβίβαστες με την διδασκαλία της Εκκλησίας»
Τα είπε ΟΛΑ περί ΘΕΩΝ, ΚΟΣΜΟΥ, ΑΝΘΡΩΠΟΥ και ΗΘΙΚΗΣ οι δικές μας αξίες οι ελληνικές που ενέπνευσαν και στήριξαν κάθε άνθρωπο κάθε λαό, που συνέβαλαν έτσι ώστε ο άνθρωπος ΟΡΘΙΟΣ να ζήσει έναν ΥΠΑΡΚΤΟ παράδεισο, αυτόν της ΓΝΩΣΗΣ.
Θλίψη προκαλεί οι 3 υβριστές να είναι ταυτόχρονα και προστάτες, αλλά είπαμε πως ο νικητής γράφει τις μικρές ιστορίες, οι μεγάλες ΑΛΗΘΕΙΕΣ οι αιώνιες παραμένουν απέναντι τους, το αλφαβητάρι της γνώσης είναι εδώ, έτοιμο προς ανάγνωση σε όσους το επιζητούν...

10 Οκτωβρίου 2014

ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΓΙΝΑΝ ΦΩΣ...

"Τι λοιπόν, άγιος έσται ο ναός του Σεράπιδος(ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ) δια τα βιβλία; Μη γένοιτο!... αλλά δαίμονες οικούσι τον τόπον... μάλλον δε και αυτών (των Ελλήνων) όντων δαιμόνων... και παρ' αυτών βωμός στέκει απάτης αόρατος εις τον οποίον ψυχάς ανθρώπων θυσιάζουσι... κατάλαβε λοιπόν και φανέρωσε (διέδωσε!) ότι δαίμονες κατοικούν εκεί"
Ι. Χρυσόστομος (Λόγοι κατά Ιουδαίων 48.851.38 έως 852.35)
Όσα χρόνια και αν πέρασαν ετούτη η «άρνηση» δεν κατάφερε να κρυφθεί, όποια όπλα και αν τέθηκαν απέναντι ΤΟΥΣ δεν κατάφεραν να τους νικήσουν.
Πώς να πολεμήσεις το φώς;
Πως μπορεί το σκοτάδι να έχει θέση στην ανθρωπότητα όταν απλά εκ φύσεως δεν βιώνει υλική υπόσταση, διατηρώντας έτσι σαν μοναδική προϋπόθεση ύπαρξης αναπνοές μαυροφορεμένων «νάνων» ανθρώπων.
Στα σκαλοπάτια του φόβου αναρριχήθηκαν εκείνοι οι μικροί σκοταδιστές «της ερήμου» για να μπορέσουν να κρύψουν τον ΗΛΙΟ ΘΕΟ της γνώσης και να περιορίσουν την ανθρωπότητα σε συνθήκες σπηλαίου, δέσμια των προλήψεων και της δεισιδαιμονίας.
Ο Ελληνισμός αντιμετωπίστηκε και πολεμήθηκε πάντα από μικρούς ανθρώπους, οι φορείς του ελληνισμού οι ΕΛΛΗΝΕΣ μεταμορφώθηκαν σε αχτίδες φωτός φτάνοντας στα πέρατα της οικουμένης μεταφέροντας ΠΑΝΤΑ την θέρμη της γνώσης.
Κάθε αχτίδα ΦΩΤΟΣ η οποία σήμερα έστω και λίγο ζεσταίνει την ανθρωπότητα κρύβει μέσα της τον ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ, θεούς και προγόνους.
Ο χρόνος τα πάντα ανατρέπει σήμερα η αύριο, εγώ ποτέ δεν υπολόγισα ότι ετούτη η ανατροπή θα γίνει στα δικά μου χρόνια ύπαρξης, όχι βέβαια, ποτέ δεν το σκέφτηκα έτσι. Αντλώ την δύναμη του να ΠΕΡΙΜΕΝΩ μέσα από το ΦΩΣ του ελληνισμού, στα χρόνια που ζω αλλά και σε εκείνα που δεν θα «υπάρχω», όσο ζω διατήρησα μέσα μου ετούτο το φώς, όσο μπόρεσα το κράτησα για εκείνα τα χρόνια που δεν θα υπάρχω.
...Η ΙΘΑΚΗ θα βρεθεί και πάλι!


03 Οκτωβρίου 2014

ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΗΣ...

Ο ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΗΣ (-276) παρατηρώντας ένα πηγάδι κατά τη διάρκεια του θερινού ηλιοστασίου (21 Ιουνίου η μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου) διέκρινε πως μπορούσε να δει τον πάτο του χωρίς ίχνος παραμικρής σκιάς. Αυτό σήμαινε πως ο Ήλιος είναι κάθετα τοποθετημένος στο σημείο εκείνο, στη συνέχεια και τον επόμενο χρόνο την ίδια ημέρα επανέλαβε την μέτρηση αλλά σε διαφορετικό σημείο τώρα.
Οι γωνίες πρόσπτωσης του Ήλιου στα δύο διαφορετικά μέρη καθώς και η απόσταση των δύο σημείων στα οποία έγιναν οι μετρήσεις του έδωσαν με ακρίβεια το μήκος της γης!
Ο Ερατοσθένης έζησε στην Αλεξάνδρεια και βρέθηκε στους ίδιους χώρους σκέψης με τους Ευκλείδη, Αρχιμήδη, Απολλώνιο, Κόνωνα, Δοσίθεο και άλλα φωτεινά μυαλά. (Όλοι τους εργάστηκαν στην βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας).
Οι Έλληνες κατάλαβαν από πολύ νωρίς ότι η γνώση παράγεται μόνο σε σημεία στα οποία υπάρχει ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΟΦΗ γνωστικών ανθρώπων και τέτοια είναι οι ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ, δημιουργήματα ΘΕΩΝ.
Η συσσωρευμένη γνώση η οποία υπήρξε και στην ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ του -300 είναι αυτή η οποία εξυπηρέτησε τις ανάγκες της ανθρωπότητας. Το μοίρασμα της ΓΝΩΣΗΣ τόσων ανθρώπων του Ελληνισμού γέννησε αλλά και μοίρασε ότι απολαμβάνει στις μέρες μας ο «σύγχρονος» άνθρωπος και ταυτόχρονα ήρθε να υπενθυμίσει προς εμάς την παντελή έλλειψη ΙΕΡΑΤΕΙΟΥ της γνώσης σήμερα.
Τραγικά ΜΟΝΟΙ πια εμείς χωρίς το διαβατήριο της γνώσης στα δικά μας χέρια μοιάζουμε ανίκανοι να πορευτούμε προς το μέλλον, αφήνοντας ανεκμετάλλευτη τη «φοβερή» γνώση των προγόνων μας. Η εποχή η «δική μας» χαρακτηρίζεται από κάψιμο βιβλίων αλλά και γκρέμισμα κάθε λογής κέντρου συνάθροισης του γραπτού Θείου λόγου όπως είναι ο χώρος κάθε βιβλιοθήκης.
Ο Ερατοσθένης έζησε σε μια εποχή που πραγματικά κρατήθηκε από την αφάνεια του ανελέητου χρόνου χάρι σε αυτόν και στις συναναστροφές αυτού. Ο «φάρος» της Αλεξάνδρειας εκείνης ας είναι σε εμάς σήμερα ένα βιβλίο, ένα μικρό τρεμάμενο φως οι σελίδες του στο δικό μας μονοπάτι ας ρίχνουν τόσο φώς όσο είναι αρκετό για να φωτίσει τις ζωές μας...


Αστεροπαίος

18 Σεπτεμβρίου 2014

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ=ΑΝΘΡΩΠΙΑ

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ καλείται το σύνολο των “ιδιοτήτων” των Θεών και αποτελεί παρακαταθήκη την οποία κληροδότησαν προς την ανθρωπότητα. Η μοναδική διέξοδος πλεύσης της ανθρωπότητας σήμερα είναι ο ΕΠΑΝΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, δηλαδή το σύνολο της απαραίτητης παιδείας και πορείας για να γίνει κανείς ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Σε ένα κόσμο που διαρκώς φθίνει, σε ένα κόσμο που αργοπεθαίνει μέσα σε χαοτική απαξία οι πολέμιοι του ελληνισμού κατορθώνουν να παγιδέψουν την ανθρωπότητα ανάμεσα στις συμπληγάδες του φόβου και της λύπης. Όσο ο άνθρωπος στο παρελθόν κρατήθηκε όρθιος, όσο κατάφερε να βηματίσει αυτό έγινε αντλώντας δύναμη μέσα από το ιερά βιβλία της γνώσης των Θεών μας, όσο ο άνθρωπος ξέφυγε από την ανυπαρξία του νικώντας την φθορά του χρόνου αυτό το έκανε διαμέσου του Ελληνισμού.
Η μοίρα των ανθρώπων είναι να φτάσουν τον Θεό, το τέλειο και το άφθαρτο αγαθό της γνώσης, όπως μόνο αυτός είναι και η διαδρομή ετούτη μόνο σε λόγο ελληνικό παρέχει “οδηγίες” προς τους διαβάτες. Ο ελληνισμός είναι ο ορισμός της ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ, δηλαδή δικαιοσύνη, δημοκρατία, ελευθερία, φιλοξενία, αγάπη, σεβασμός, αναζήτηση, τόλμη... αλλά και της ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ του ΠΡΟΜΗΘΕΑ.
Σήμερα ο προμηθέας του Ελληνισμού παραμένει αλυσοδεμένος και πάλι μα ο καιρός έχει ήδη κυλήσει και όπου είναι ο θεϊκός Ηρακλής μας θα περάσει και θα τον ελευθερώσει, είναι η ώρα του για να σταθεί και πάλι στα πόδια του, η γνώση αν και σήμερα δείχνει χαμένη, ξεχασμένη, σβησμένη και πάλι θα νικήσει.

Ότι οι Θεοί εδώ άφησαν δεν μπορεί να χαθεί, σε ένα κόσμο τον οποίο αυτοί ρυθμίζουν τίποτα δεν χάνεται, ότι αξίζει είναι πάντα και για πάντα ΕΔΩ και ο ελληνισμός είναι ΦΩΣ ΠΑΝΤΟΤΙΝΟ.


Αστεροπαίος